ΆποψηΡοή Ειδήσεων

Το νέο ποίημα του Αγρινιώτη ποιητή Φωτεινού, «Ταξιδεύοντας με τον ιό»

Ο κατά κόσμον Φώτης Γ. Τριανταφυλλόπουλος, είναι ένας λαϊκός ποιητής από την Αιτωλοκαρνανία και γεννήθηκε στο Αγρίνιο.

Υπογράφει καλλιτεχνικά ως Φωτεινός και παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε το νέο ποίημα του με τίτλο «Ταξιδεύοντας με τον ιό».

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΟ

 

Άλλη μια μέρα με του ιού το δάκρυ,

άλλη μια μέρα πονάει η ψυχή μου,

κάτι άστοχο έπραξα στο παρελθόν

στη ζωή μου.

 

Ακούγοντας μουσική σκουπίζω το δάκρυ,

φέρνω πίσω τις αναμνήσεις μου

μα δε βγάζω άκρη.

 

Συνήθισα πλέον με γέλιο και κλάμα,

δεν περιμένω κανένα θάμα.

Δεν κουβαλώ κανένα φορτίο,

κάτι μου λείπει, ίσως το θείο.

 

Άλλη μια μέρα πονάει η ψυχή μου,

όλα είναι εδώ και κάνεις μαζί μου.

Πάλι σκουπίζω τα δάκρυά μου

κι αφήνω τις σκέψεις μου

να φύγουν μακριά μου.

 

Ο κόσμος μου είναι μικρός και περιορισμένος,

και νιώθω λίγος, και νιώθω χαμένος.

 

Με σκεπάζει η σιωπή και μου χαμόγελα το φεγγάρι,

ο ιός κάτι ξέρει,

να του δώσω το χέρι,

να ταξιδέψουμε μαζί σε άγνωστα μέρη,

εκεί που κάνεις δεν με ξέρει.

 

Ούτε ο χρόνος δεν ξέρει τι θα μου φέρει,

κάτι δεν έκανα καλά

στο παρελθόν στη ζωή μου,

και με πίπτει η συνείδησή μου.

 

Αρχίζω τώρα και δεν θυμάμαι,

πότε είμαι ξύπνιος και πότε κοιμάμαι,

τα όνειρά μου αυτά με ξυπνάνε.

 

Αυτό το ταξίδι πρέπει να γίνει,

να σβήσει το δάκρυ το κλάμα,

στην ψυχή μου το γέλιο να μείνει.

 

Περνούν οι μέρες χωρίς ρολόγια,

περνούν οι μέρες πολλά μοιρολόγια.

Τα θέλω τού αρχίζουν να γίνονται πράξεις.

Ιέ ό,τι κι αν είσαι ό,τι κι αν τάξεις,

με τη δύναμή μου, τη δύναμή σου,

φτερά θα βγάλω, φτερά θα βγάλεις να πετάξεις,

φτάνει μόνο λίγο δάκρυ να στάξεις.

Δεν μετανιώνω και δεν θλίβομαι,

αυτοσαρκάζομαι μόνο και θυμώνω,

γράφοντας τούτες τις γραμμές

πολλούς από εσάς πληγώνω.

 

Είναι μια πληγή που πρέπει να σβήσει,

μα κάνεις από εσάς δεν θέλει να κλείσει.

Μου λες είναι ένα ψέμα,

σου γράφω πως είναι ένα θέμα.

 

Χορεύεις και κοροϊδεύεις το χρόνο,

γνωρίζεις ότι σε άλλους μοιράζεις πόνο.

Άκου τη ζωή που σου τραγουδά,

άκου το χρόνο που σου χαμόγελα,

δεν ξέρεις τι κρύβει.

Μπρος και πίσω πάντα γυρίζει.

Έχε τη δύναμη σταμάτησέ τον,

κάνε κι εσύ κάτι για σένα,

έστω κι αν νομίζεις

ότι είναι ψέμα,

πριν γίνει και δικό σου ΘΕΜΑ!

Φ Ω Τ Ε Ι Ν Ο Σ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button