Tρία χρόνια που κύλησαν πολλά νερά κάτω από τις γέφυρες

Στις 11 Νοεμβρίου ε.ε. ημέρα Τρίτη, στη γιορτή των Αγίων Μηνά του Μεγαλομάρτυρα και των μαρτύρων Βίκτωρα και Βικέντιου, βρεθήκαμε στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Μεσολογγίου για να ζήσουμε σαν τωρινά, σε μια στιγμή, όσα γνωρίσαμε από την ευλογημένη ημέρα της ενθρόνισης του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη κκ Δαμασκηνού στην Αιτωλία και Ακαρνανία και όσα ακολούθησαν μέχρι τώρα. Όλα αξιοπρόσεκτα, αξιοσπούδαστα, που δεν θα αφανιστούν στον καταποτήρα της λησμονιάς.

Ένα πλήθος ανθρώπων παρευρέθηκε στη θεία Λειτουργία, κατά πλειοψηφία γυναίκες και νέοι άνθρωποι. Θα το ’λεγα συγκινητικό φαινόμενο. Οι ψάλτες και των δύο αναλογίων άφησαν την φωνή τους να ντυθεί την αλουργίδα της καλλιφωνίας τους, που τους δωροδότησε η ανοιχτοχεριά του Κυρίου μας. Κυρίαρχη η μορφή του Σεβασμιωτάτου!

Να μου επιτρέψουν οι αναγνώστες να θυμηθώ ένα περιστατικό των σχολικών μου χρόνων στο αλησμόνητο Θέρμο – το Θέρμο το έχω στην καρδιά μου και στα δάκρυά μου. Το περιστατικό το κρατώ αδιάσειστο και αδιάπτωτο μέσα μου. Περνούσαμε μια φιλική συντροφιά στον κεντρικό δρόμο του Θέρμου, όπου απαντήσαμε έναν αξιοπρόσεκτο πλαγιοδρόμο! Ήταν υπάλληλος ΕΛΤΑ. Μας σταμάτησε και μας υπέβαλε μια ερώτηση: «Πῶς ἵστατο ὁ Αἴας (Ομηρικός ήρωας) ἐν τῷ μέσῳ τῶν Ἀχαιῶν»;
Κάνω μια βαθύψυχη εξομολόγηση. Από μικρό παιδί – με τη βοήθεια του Κυρίου μου – είχα μια ερωτειά με το βιβλίο. Είχα διαβάσει την απάντηση και την ανακάλεσα στη μνήμη μου. Έτρεξα και έδωσα την απάντηση: «Ὦσπερ κριὸς ἐν τῷ μέσῳ προβάτων».
Χάρηκε! Χάρηκε γιατί διαπίστωσε ότι, ό,τι ενδιαφέρει εκείνον, ενδιαφέρει και τους άλλους. Δεν είχε αυτός την αποκλειστικότητα στη γνώση.

Με αυτό το απόλογο θέλω να παρουσιάσω την ξεχωριστή θέση του Σεβασμιώτατου μέσα στο πολυπληθές ποίμνιόν του, με μια διαφορά. Ο Σεβασμιώτατος δεν επεβλήθηκε με το ύψος του αναστήματός του, αλλά με το βάθος του. Το ύψος και το βάθος είναι δύο έννοιες σύστοιχες. Ο Αίας επιβαλλόταν με το ύψος του. Ο Σεβασμιώτατος με το βάθος της υπόστασής του. Το βάθος της υπόστασής του, που υποχρεώνει τη σκέψη του να ορθογνωμεί και να ορθοτομεί το λόγο της αλήθειας.
Είναι η περίπτωση που αναφέρεται ο Παλαμάς: «Όταν το πάθος λειτουργεί καθοδηγούμενο από το νου, γίνεται πνεύμα».

Ο Σεβασμιώτατος στο τρίχρονο της παρουσίας του βρίσκεται παντού. Κηρύσσει την αλήθεια. Επικοινωνεί. Ανορθώνει ψυχές. Όταν σκέφτεσαι έτσι καταλαβαίνεις αυτό που λέει ο Παλαμάς. Το πάθος γίνεται πνεύμα.

Στη θεία λειτουργία μίλησε ο Πρωτοσύγκελος π. Θεόκλητος Ράπτης. Μίλησε εμπνευσμένα! Εμπεριστατωμένα! Περιεκτικά! Αποδεικτικά! Και το σημαντικότερο: Θερμοκάρδια! Αναμφίβολα ένας ησυχαστικός άνθρωπος. ένας βαθύς στοχαστής στην αναζήτηση του πρακτέου. Τον γνωρίζω από παλιά και με γεμίζει η συνάντηση μαζί του..
Το στίγμα της πολυπληθούς συγκέντρωσης το έδωσε ο Σεβασμιώτατος με βαρυσήμαντη ομιλία του. Ήταν λόγος! Μια συνάρτηση νου και έκφρασης. Αυτό, που δίνει ο εγκέφαλος και αυτό που δίνει το στόμα. Και τα δυο τα ονομάζουμε «λόγο». Σε καμιά γλώσσα δεν έχουμε αυτή η συνάρτηση και για απόδοσή της την ίδια λέξη «λόγος». Όμως αυτή η συνάρτηση γίνεται σύμφωνα με τη θέληση του Χριστού. Ασυνήθιστη ομιλία. Σωστή καλόγρια κλεισμένη μέσα στο κελί της που αχτιδοβολεί πληθωρική η Χάρη του Θεού.

Σε ειδοποιούσε από μακριά ότι δεν ήθελε να επιδείξει τις γνώσεις του. Δεν ήθελε ούτε να επιδειχθεί με τη θεόσδοτη ευκαιρία να είναι επίσκοπος, της πανέμορφης περιοχής και μάλιστα στην ακμή της νιότης του. Ευλογητός ο Θεός! Όλοι μας αποκομήσαμε μια εμπειρία. Μια χρήσιμη γνώση. Να προχωράμε ίσα στο δρόμο μας, με βαθειά αίσθηση ότι από πάνω μας είναι ανοιχτό το μάτι του Χριστού, που μας καθοδηγεί στο δρόμο μας. Όταν έτσι γίνονται τα πράγματα βρήκαμε σ’ αυτή τη ζωή τον προορισμό μας. Τι ακριβώς μας χρειάζεται.

Γράφοντας αυτά θυμήθηκα κάτι που είπε ένας απλός άνθρωπος, μια γεμάτη ψυχούλα από τη συναίσθηση ότι συμπορεύεται με τον Ιησού: «Πότε η γη είναι σταθερή κι ακλόνητη»; Απάντησε εγνωσμένα και υπεύθυνα: «Είναι σταθερή και ακλόνητη όταν την πατάει το πόδι του Χριστιανού». Αυτά και πολλά άλλα πήραμε από την απλή, περιεκτική, ταπεινή και εμπνευσμένη ομιλία του Σεβασμιωτάτου.

Η συνάντησή μας με το όραμα που ξεπηδούσε από τον απλό λόγο του που ανακάλεσε στη μνήμη μας, στο τώρα, τα θαυμαστά της τρίχρονης παρουσίας του στον τόπο μας. Τώρα και τόπο του! Αισθάνθηκα ότι πήραμε πολλά από την ομιλία του Σεβασμιωτάτου και την ιερή και μυσταγωγική συνάντηση μαζί του. Αισθάνθηκα ότι πηγαίνοντας στην εκκλησία αυτή την ευλογημένη γιορταστική ημέρα, βρήκα πολλούς ανθρώπους σύμφωνους και ομογνώμονές μου και όλοι μαζί αναζητήσαμε το Θεό! Ό,τι πιο πολύ με γοήτεψε ήταν η απλή ομιλία του, όμως περιεκτική σε νοήματα, ζεστή επικοινωνία που αποτελεσματικά μας χειραγώγησε στο δρόμο μας. Όσα αποκόρισα σύναυλος γενόμενος σ’ αυτή τη μυσταγωγική συνάντηση παμπληθούς εκκλησιάσματος ήταν πρωτόγνωρα. Όταν τα ανακοίνωσα σε ανθρώπους που δεν παρευρέθηκαν, άκουσα κάποιες φωνές ηχηρές από την πλευρά τους που διήγγειλαν τη λύπη τους. Ένας φώναξε δυνατότερα από τους άλλους: «Έχασα! Ό,τι μού χρειαζόταν για να εξοπλίσω τη ζωή μου για θριαμβική πορεία στο μέλλον. Έχασα…». Και κουνώντας ο υποφαινόμενος το κεφάλι του, του πρόστεσε: «Έχασες πολύτιμες ευκαιρίες. Οι ευκαιρίες όταν σε προσπερνάνε δεν ξαναγυρίζουν. Οι αρχαίοι παρίσταναν την ευκαιρία σαν μια πανέμορφη κοπελιά που είχε μαλλιά πάνω από το μέτωπό της. Πίσω στο ινιακό ήταν φαλακρή. Όλα αυτά σημαίνουν ότι, όταν έρχεται, πρέπει να την πιάνεις από τα μαλλιά. Όταν προσπεράσει φεύγει χωρίς επιστροφή».

Και πάλι τρανολάλησε ο άγνωστος φίλος: «Έχασα!» επανέλαβε και ο καθένας μας πήρε το δρόμο του. Χαμένοι και κερδισμένοι.
Ένα αξιοπρόσεκτο από την πνευματική πανδαισία της 11/11/2025 ήταν ένα πλήθος ρασοφόρων που γέμισε με την παρουσία του το εσωτερικό του Ναού. Νέοι κληρικοί, στην ακμή της αγέραστης νιότης. Εκεί στο πλήθος τράβηξαν την προσοχή μας πλήθος ρασοφορεμένων παιδιών. Σίγουρα ετοιμάζονται για το μέλλον. Να γίνουν ιερείς! Ήταν ερέθισμα για πληθωρική χαρά. Ήταν συνομιλία με το μέλλον.

Στο εκκλησίασμα αντικρύσαμε μια αγιοπνευματική μορφή, τον π. Χρίστο Γιαννακά. Έφτασε εδώ φορτωμένος τα χρόνια του και τις όποιες δυσκολίες του. Πνευματικός σε πολλές γενιές. Παρουσίες τέτοιων ανθρώπων σε ομαδικές εκδηλώσεις προσφέρουν αποδείξεις βαθειά αποκαλυπτικές με υπόδειξη ότι στις μεγάλες στιγμές δεν πρέπει να λείπει κανείς. Εκεί και ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος π. Ιωσήφ Ζωγράφος και πολλοί άλλοι.

Κλείνοντας σάς ευχόμαστε, Σεβασμιώτατε, μακροχρονία ζωής και ευόδωση του έργου σας, που ανασπιθίζει την επιθυμία σας να γίνει ο κόσμος καλλίτερος. Οι ευχές μας απλώνονται στον πατέρα Θεόκλητο, το ιερατείο που με την παρουσία του έδωσε χρώμα, στο εκκλησιαστικό ακροατήριο και ελπίδες για καλύτερες μέρες και σε όλο το συγκρότημα των συνεργατών σας. Όλοι ήταν εκεί.

Στα τρίχρονα της επισκοπικής παρουσίας του αναφτερώθηκε μέσα μας η ελπίδα για την κατασκευή ιδρύματος για τ’ αυτιστικά παιδάκια στο Μεσολόγγι. Η ελπίδα μας χειροπιάστηκε με τη βεβαιότητα ότι όλα προχωρούν καλά.

Σεβασμιώτατε σας αγαπάμε!

Για το Σεβ. Πρόεδρό μας κκ Δαμασκηνό, το Συμβούλιο και τα Μέλη του Συλλόγου μας

*συνταξιούχος εκπαιδευτικός, γραμματέας  Συλλόγου Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Αυτιστικών Ατόμων ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ