Αυτοδιοίκηση

Τοπική Αυτοδιοίκηση και Δημοκρατία

 adeies-karekles-dimotikoΗ πως μερίδα των νεοφιλελεύθερων  αντιλαμβάνεται την Δημοκρατία στις ημέρες μας

( με αφορμή ένα άρθρο στον τοπικό τύπο )

Γράφει ο Παντελής Ζερης, Μέλος  ΣΥΡΙΖΑ

Έχει ξεκινήσει με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών πρόσφατα ένας διάλογος για τις αλλαγές του  ΄΄ Καλλικράτη ΄΄ και γενικότερα των λειτουργιών , αρμοδιοτήτων και περιεχομένου δράσεων των φορέων Τοπικής Αυτοδιοίκησης , στην κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού του καθεστώτος λειτουργίας του θεσμού , των αναγκαίων προσαρμογών στις ανάγκες των καιρών και την συμβολή – συνδρομή ενός κατ΄εξοχήν ΄΄λαϊκού – αμεσοδημοκρατικού θεσμού          “ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ”  σε ένα περιβάλλον μιάς “ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙ-ΤΕΥΣΗΣ” για την Χώρα  , όπου θα αντιμετωπίζονται οι παθογένειες του παρελθόντος , θα διορθώνονται λάθη και ατολμίες του προηγούμενου καθεστώτος  λειτουργίας των ΟΤΑ  και θα προσαρμόζεται ο θεσμός στις ανάγκες των καιρών .
                                                                                 
Ο διάλογος αυτός ξεκινά προκειμένου οι πολίτες , οι αρμόδιοι θεσμικοί φορείς και γενικότερα η κοινωνία να συμβάλλουν στον προβληματισμό για μία νέα αναγέννηση του θεσμού και ουσιαστικοποίηση του ρόλου των ΟΤΑ  ως   ΄΄ τοπικών  Κυβερνήσεων ΄΄ και περιφερειακά και τοπικά . Για να μην αποτελούν οι δήμοι και οι περιφέρειες ΄΄ άδεια πουκάμισα ΄΄ από πλευράς αρμοδιοτήτων και πόρων , ούτε προθάλαμο όπου συνωστίζονται οι κάθε λογής πολιτευτές για να περάσουν στο Κοινοβούλιο , η τουλάχιστον να αποκτήσουν πλεονέκτημα γι΄αυτό τον σκοπό .                                                                                                                            Σε αυτόν το διάλογο επιδιωκόμενοι στόχοι είναι το πώς οι Περιφέρειες και οι Δήμοι , με τις θεσμικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν , θα αποκτήσουν , αυτό που συζητάμε από χρόνια , ουσιαστικές αρμοδιότητες με ανάλογη  εκχώρησή τους από την Κεντρική Εξουσία , θα σχεδιάζουν και υλοποιούν ανά Περιφέρεια και Δήμο  στρατηγικά σχέδια ανάπτυξης και υποδομών στον χώρο δράση  τους  και θα έχουν την θεσμική  και οικονομική δυνατότητα και επάρκεια να τα κάνουν πράξη .                                                                                 Αυτό είναι το μείζον κατά την γνώμη μου και σε αυτή την οπτική γωνία και προβληματική θα πρέπει να προσαρμοσθεί και υποταχθεί το έλασσον , ήτοι η αλλαγή της εσωτερικής λειτουργίας του θεσμού , δηλαδή ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του Περιφερειάρχη – Δημάρχου – Περιφερειακού και Δημοτικού Συμβούλου , η αλλαγή του μοντέλου  από   “Δημαρχοκεντρικούς   θεσμούς” , σε ΟΤΑ με πρωταγωνιστές τους κατοίκους  μέσω των τοπικών συνελεύσεων , που θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ο ρόλος τους και οι αρμοδιότητές τους ,  και τους Δημοτικούς συμβούλους , όπου ο Δήμαρχος ή ο Περιφερειάρχης θα είναι πρώτος μεταξύ ίσων και όχι ο ένας και ιδιότυπος ΄΄ φύλαρχος΄΄ , ο οποίος στο προσκήνιο και παρασκήνιο λύνει και δένει και υποκαθιστά θεσμικά όργανα , διαδικασίες και συλλογικότητες . Τα παραδείγματα ήσαν και είναι πολλά και δεν λείπουν και από την πόλη μας , όπου δύο χρόνια μετά τις εκλογές έχουμε διαλυτικά φαινόμενα στον τρόπο λειτουργίας και δράσης του θεσμού , αφού είναι δομημένος στην αρχή του ενός ,  ΄΄ σε αυλές ΄΄ και σε  παραγνώριση , ευτελισμό και απαξίωση του ρόλου των τοπικών κοινωνιών.                                                                                                 Σε αυτή την λογική θα πρέπει να υποτάσσεται και να εξυπηρετεί , κατά την γνώμη μου , η αλλαγή του νομικού πλαισίου που διέπει τους ΟΤΑ , πλαίσιο που θα ενισχύει την ΄΄ αμεσοδημοκρατικότητα ΄΄ του θεσμού, θα ουσιαστικοποιεί τις λειτουργίες και διαδικασίες του , θα δίνει ρόλο και περιεχόμενο στην συμμετοχή των  πολιτών , εξοπλίζοντάς τους με αποφασιστικές αρμοδιότητες μέσω των τοπικών συνελεύσεων και τοπικών δημοψηφισμάτων για τα ζητήματα του χώρου που κατοικούν και βιώνουν τα προβλήματα και δεν θα καλείται ο δημότης μία φορά τα τέσσερα – πέντε χρόνια να διατυπώσει  την οργή του για τον ανύπαρκτο Δήμαρχο ή τον αόρατο Περιφερειάρχη που δεν είδε ούτε μία φορά στην τετραετία δίπλα του , η να ψηφίσει τον εκλεκτό που επιβάλλει και προωθεί το κόμμα μέσα από αδιαφανείς και αμφιλεγόμενες διαδικασίες .                                                   ΄Οσοι πιστεύουμε  ότι κάτι μπορεί να γίνει , κάτι μπορεί να αλλάξει , πρέπει να στηρίξουμε αυτόν τον διάλογο , να στηρίξουμε μέσω του προβληματισμού μας και των προτάσεών μας τις σχεδιαζόμενες αλλαγές στην κατεύθυνση της ουσιαστικοποίησης  της Δημοκρατίας στις λειτουργίες του θεσμού και της ενθάρρυνσης της εμπλοκής των πολλών και ανώνυμων στις υποθέσει των τοπικών κοινωνιών μας , ώστε ο χώρος για τους λίγους ΄΄ παράγοντες΄΄ και ΄΄ θεσιθήρες ΄΄ να περιορίζεται απελπιστικά .

Με αυτή την οπτική γωνία και με το σκεπτικό ότι θα πρέπει να σπάσουν μία και καλή οι επιβαλλόμενες από το σύστημα ΄΄ ισορροπίες ΄΄ στους ΟΤΑ  , ισορροπίες ακινησίας και υποταγής σε πολιτικά – κομματικά κέντρα , πιστεύω ότι είναι κομβικής σημασίας η αλλαγή του τρόπου εκλογής των αιρετών των ΟΤΑ , η μετάβαση σε ένα άλλο σύστημα λειτουργίας τους , περισσότερου συμβατού με την αποστολή και τον ρόλο του .                                                                                                                     Θα πρέπει άραγε οι πολίτες να αποφασίζουν ποιοι σύμβουλοι θα τους εκπροσωπούν στα όργανα των ΟΤΑ μέσω της απλής και άδολης αναλογικής , με εκλογή όλων των συμβούλων σε ένα γύρο , τον πρώτο γύρο των εκλογών   , και εκλογή των δημάρχων – περιφερειαρχών με ποσοστό 50% +1 ;                                                                                     Είναι άραγε κακό ένας ΄΄ δεξιός ΄΄ δημότης να μπορεί να ψηφίζει έναν    ικανό ΄΄ αριστερό ΄΄ υποψήφιο σύμβουλο και το αντίστροφο ; Αυτό νοθεύει την  Δημοκρατία ή την απελευθερώνει και την ουσιαστικοποιεί ;                                                                                                                          Είναι άραγε κακό οι κάτοικοι της περιοχής Πάρκου Αγρινίου  ή και γενικότερα της πόλης μέσα από μία Τοπική Παναγρινιώτικη Συνέλευση  να έχουν αποφασιστικό η σημαντικό ρόλο ή δικαίωμα VETO για τον τρόπο αξιοποίησης και αναβάθμισης του Παπαστράτειου Πάρκου , και αν αυτό προβλεπόταν και θεσμικά κατοχυρώνονταν , μήπως θα αποφεύγαμε όλο αυτή την περιπέτεια απαξίωσης του χώρου , πέραν του οικονομικού κόστους του εγχειρήματος  και των άλλων τυχόν σκοπιμοτήτων της απελθούσας Δημοτικής αρχής ;                                                                       Αν γίνεται αυτό είναι περισσότερη η λιγότερη Δημοκρατία  για τους Δημότες και την πόλη  κατά  τους όψιμους υπερασπιστές ( νεοφιλελεύθε-ρους και μη ) της σημερινής ακινησίας ;
Οι  κραυγές και οι χαρακτηρισμοί του συστήματος εξουσίας της πόλης μας και η διαιώνιση της σημερινής παρακμής ( θεσμικής και κοινωνικής ) δεν θα πρέπει να βρεί συμμάχους τους δημότες της πόλης και του ευρύτερου Δήμου .
Πάντα το παλιό και παρηκμασμένο αντιδρούσε στο νέο και  αναγκαίο για να πάμε μπροστά.
Ας τους αφήσουμε στην μιζέρια της στασιμότητάς τους και ας  προσπαθήσουμε να γυρίσουμε σελίδα για τον Δήμο και τις ζωές μας .

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button