Το Χάνι του Λιόλιου στην ορεινή Ναυπακτία πνιγμένο στο χιόνι – φωτο
Το χάνι του Λιόλιου, αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα χάνια του νομού Αιτωλοακαρνανίας και χρονολογείται από το 1820. Περιστοιχισμένο από έλατα, στην ορεινή Ναυπακτία, μεταξύ Πλατάνου και Αγίου Δημητρίου, σε υψόμετρο 1200μ., παραμένει ένας από τους ομορφότερους προορισμούς.
Λόγω της γεωγραφικής του θέσης υπήρξε πόλος έλξης, καταφύγιο και όαση, όλα αυτά τα χρόνια, για κάθε λογής ανθρώπους: κτηνοτρόφους που ξεκινούσαν με τα κοπάδια τους από τις πεδιάδες για τα πιο δροσερά βουνά την άνοιξη και με αντίστροφη πορεία το φθινόπωρο,αγωγιάτες που περπατούσαν μερόνυχτα για τις μεγάλες πόλεις με σκοπό να προμηθευτούν σιτάρι, λάδι, αλάτι και άλλα απαραίτητα είδη επιβίωσης, διαβάτες αποκλεισμένους από τα τερτίπια του χιονιά, γυρολόγους που πάσχιζαν να διαθέσουν την πραμάτεια τους, εμπόρους…
Ένα ποτήρι κρασί, ένας μεζές στη λαδόκολλα, ένα λουκούμι, δυο -τρεις ώρες ύπνου στρωματσάδα, μία καλή κουβέντα ,ήταν αρκετά για να αναπληρώσουν τις δυνάμεις τους και να συνεχίσουν το κοπιαστικό τους ταξίδι.
Με τις φωτογραφίες μας μεταφέρει εκεί ο Γιάννης Γιαννακόπουλος δίνοντας στοιχεία για τη σημερινή εικόνα της περοχής :
«Το Χάνι του Λιόλιου στη διαδρομή από τον Πλάτανο προς τα απομακρυσμένα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας αποτελούσε σταθμό και σημείο αναφοράς τα χρόνια των μετακινήσεων των κτηνοτρόφων προς τα χειμαδιά της Αιτωλοακαρνανίας τον χειμώνα και της επιστροφής το καλοκαίρι.
Σήμερα βέβαια δεν υπάρχει το παλαιό χάνι αφού στη θέση του οι ιδιοκτήτες έχουν δημιουργήσει ένα σύγχρονο εστιατόριο.
Για την ιστορία μαζί με την σύγχρονη φωτογραφία του χιονισμένου τοπίου καταθέτω και μία με το παλαιό χάνι και να αναφέρω ότι οι μετακινήσεις των κτηνοτρόφων γίνονταν σταδιακά κατόπιν συνεννοήσεων για να μην υπάρχει συνωστισμός με τα μετακινούμενα κοπάδια των αιγοπροβάτων».
Δειτε την ανάρτηση :
