Pressαρίσματα

«Τι α κάνς; Α κάειτς α μαλώεις;», θα μπορούσε να λέει ο Π. Κουρουμπλής

po-kouroumplis-olympia

Φίλες και φίλοι, η παραπάνω ρήση  στο σημερινό τίτλο  ίσως συμπυκνώνει όλη την εξωτερική πολιτική της ενδόξου χώρας μας, ξεκαθαρίζουμε όχι τώρα που κυβερνάνε ετούτοι(ένα-μηδέν…) αλλά και όταν κυβερνούσαν οι άλλοι, εκείνοι με τα «40 χρόνια που μας έπνιξαν» αλλά και οι παράλλοι της Επταετίας που τους ξεχνάνε μερικοί-μερικοί…

Το δόγμα «βάρα εσύ, τι θα καταλάβεις, θα βαρέσεις, θα βαρέσεις, θα ιδρώσεις, θα πάθεις πνευμονία, θα πεθάνεις», το έχει πρωτολανσάρει ο Καραγκιόζης, τον οποίο παρεμπιπτόντως κι αυτόν τον χάσαμε από τα διεθνή δικαστήρια που απεφάνθησαν ότι είναι Τούρκος!

Η ελληνική αμυντική πολιτική συνίσταται στο δόγμα «εμείς είμαστε ψύχραιμοι, τέρατα ψυχραιμίας, ψυχρό αίμα, ερπετά σκέτα, ότι και να κάνουν οι άλλοι που είναι πολλοί και έχουν στρατό και κάνουν μαζί την ίδια ώρα τρεις-τέσσερις πολέμους κλπ, κλπ». Και παραμένουμε ψύχραιμοι σε βαθμό αναισθησίας.

Θα μου πεις πώς να μην είμαστε «ψύχραιμοι». Τι (ν)α κάνουμε; Α κάτσουμε α μαλώσουμε; Σε τελική ανάλυση ο δικός μας στρατός είναι γεμάτος βύσματα. Εμείς υπηρετούμε 9 μήνες με τόσα μέτωπα ανοιχτά τριγύρω και με γείτονα κάποιον που καταρρίπτει ρωσικά αεροπλάνα. Εμείς καίμε στους δρόμους μας περισσότερες ελληνικές σημαίες από όσες καίγονται σε Τουρκία. Αλβανία  και ΠΓΔΜ μαζί, έτσι δεν είναι;
Agriniowebradio.gr: Ενημέρωση και μουσική όπως θα ήθελες ν΄ακούς
Κάπως έτσι ο συμπατριώτης μας ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είπε σήμερα στην φιλόξενη τηλεόραση του Σκάι: «Ας αφήσουμε τους σοβινισμούς και τους υπερπατριωτισμούς, αν χρειάζεται η χώρα να μπει σε μια τέτοια περιπέτεια ή αν χρειάζεται με ψυχραιμία και υπομονή. Τι να πάει; Να καταλάβει την Τουρκία; Τι να κάνουμε δηλαδή;(…) Όλοι ξέρουν ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια κατάσταση που βρίσκεται και όλοι αναμένουν ότι μπορεί να συμβεί κάτι από την Τουρκία αλλά η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να κρατήσει την υπομονή της και να υπερασπίσει τα συμφέροντά της. Τελεία και παύλα».

Κοινώς, δεν πολεμάμε ρε, τι θέτε τώρα; Να τα βάλουμε με κάποιον που έχει προβλήματα; Άλλωστε είναι γνωστό ότι «πατριωτισμός είναι φέρετρα σκεπασμένα με σημαίες». Για μια βραχονησίδα να πολεμήσουμε; Για δυο φαντάρους; Για δυο πασσάλους στη μεθόριο; Έχει η θάλασσα σύνορα; Το ξέρουν τα ψάρια του Αιγαίου;

Εντάξει, έχουμε την εικόνα και είναι εκείνη ενός κόκκινου σβέρκου που παραμένει ψύχραιμος. Μια ερώτηση μόνο: αν δεν κάνει να μαλώσουμε με μια χώρα σε ταραχή για σημαίες και παλιοπατρίδες και ήθη και έθιμα, υπάρχει κάτι για το οποίο θα άξιζε να πολεμήσουμε; Εντάξει, όπως λέει κι ο Καρανίκας «στο παγκόσμιο χωριό μας οι πατρίδες είναι φτιαχτές». Εμείς το ξέρουμε, οι Τούρκοι όμως το ξέρουν; Και τελικά, καλά οι σημαίες και οι βραχονησίδες, αλλά για τη  γειτονιά, τους φίλους, την οικογένειά του ο καθένας αξίζει να πολεμήσει; Για εκείνους που μιλάνε την ίδια γλώσσα με μας θα πολεμούσαμε από… αλληλεγγύη ή αυτή υπάρχει μόνο για αλλόγλωσσους;

 

η συντακτική ψύχραιμη  μονάδα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button