Άποψη

Οι δρόμοι τού μεταξιού της Ορεινής Ναυπακτίας…

Koi-metaxiΓράφει ο Ηλίας Στ. Δημητρόπουλος

Έχω την εντύπωση ότι λίγοι γνωρίζουν ότι για αιώνες στη Ναυπακτία και ειδικότερα στα Κράβαρα άκμαζε η καλλιέργεια της μεταξουργίας (σηροτροφία), γεγονός που μεταξύ άλλων μπορούμε να πούμε ότι δικαιώνει και τις θέσεις που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί, δηλαδή, ότι τα Κράβαρα ήταν σε καλλίτερη οικονομική κατάσταση σε σχέση με το λεγόμενο Βενέτικο (νότια Ναυπακτία).

Το θέμα της παραγωγής μεταξιού στη Ναυπακτία ανέδειξε ο γνωστός ιστοριοδίφης Επίτιμος Πρόεδρος της Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών (Ε.ΝΑ.Μ.) Χαράλαμπος Χαραλαμπόπουλος με την εμπεριστατωμένη εισήγησή του στο Β΄ ΔΙΕΘΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ (Αγρίνιο 29-30-31 Μαρτίου 2003).

Η εκτεταμένη καλλιέργεια μεταξουργίας στη Ναυπακτία εντοπίζεται τουλάχιστον από τον 13ο αιώνα μ.Χ.

Συγκεκριμένα σε επιστολές του ονομαστού Μητροπολίτη Ναυπάκτου “Απόκαυκου” που χρονολογούνται το 1217/18 και 1220 προς τον επίσκοπο Βονδίτζης Νικόλαον και προς τον λογιώτατον Νικόλαον Χωνιάτη αντίστοιχα, διεκτραγωδεί την τρομερή καταστροφή που επέφεραν βάνδαλοι πειρατές στη Ναύπακτο και στην μεταξο-καλλιέργεια. Ακόμη, στη δεύτερη επιστολή του, παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για το πώς ο μεταξοσκώληκας πλέκει το νήμα μέσα στο κουκούλι και με πιο τρόπο το νήμα μεταβάλλεται σε πολύτιμο ύφασμα.

Σίγουρα και επί Ενετοκρατίας (1407-1499 μ.Χ.) και (1687-1701) συνεχιζόταν η μεταξουργία στη Ναυπακτία. Χαρακτηριστικό ντοκουμέντο είναι το γεγονός ότι σε Οθωμανικό κατάστιχο του 16ου αιώνα, εμφανίζονται 25 Κραβαριτοροχώρια στα οποία επιβάλλεται ο φόρος της δεκάτης στα αγροτικά προϊόντα, περιλαμβάνεται και φόρος (δεκάτη) στα κουκούλια στα χωριά Πέρκος και Χρύσοβο που γεωγραφικά βρίσκονται διαμετρικά αντίθετα στην ορεινή Ναυπακτία.

Επίσης είναι γνωστό ότι στην Περίστα στην οποία υπήρχε και Εβραϊκή κοινότητα, μέχρι λίγο τις παραμονές της Επανάσταση του 1821, το μεγαλύτερο εισόδημα προερχόταν από τα κουκούλια (μετάξι). Ονομαστό κέντρο διακίνησης της μεταξιού ήταν ο Πλάτανος, που το 1888 απέσπασε το Β΄ βραβείο σε πανελλήνια έκθεση στο Ζάππειο.

Επιλεκτικά παρατίθεται κατάλογος παραγωγών μεταξιού με το ανάλογο εισόδημα που είχαν οι κάτοικοι της Αναβρυτής και του Σέλου, όπως φαίνεται από δημόσιο έγγραφο του 1829, στην προσπάθεια του νεογέννητου Ελληνικού Κράτους να εισπράξει τους αναλογούντες φόρους:
Ως κάτοικοι του Ζευγοστασίου “Σέλου” αναφέρονται οι:
Γεωργούσης Γκούμας, Γιάννος Αδρακτάς, Παπαδιά, Γιώργενα Ντέλενα, Δημήτρης Ληθαράς, Νικολός Ραγκαβάς, Γιάννος Τριανταφυλλόπλος, Μπήκος Χρήστος, Τριανταφυλλόπουλος, Νικολός Τριανταφυλλόπλος.


Πηγή: fthiotikostymfristos.blogspot.gr-nafsclick

lepantomag.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close