ΆποψηΡοή Ειδήσεων

“Διαλόγου αρχή από το Ν.Ο. Τριχωνίδας”

Γράφει ο Στέλιος Λάμπρος Καλλίκης*

Φίλες και φίλοι της Υδατοσφαίρισης Αγρινίου αγαπητοί συνδημότες,

από αυτή τη θέση θα θέλαμε πρώτα να ευχαριστήσουμε θερμά τους αθλητές μας, για την εξαιρετική εμφάνισή τους στην πρώτη – για τον Ναυτικό Όμιλο της Τριχωνίδας αλλά και του Δήμου Αγρινίου – συμμετοχή στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας Εφήβων, ως ελάχιστη τιμή προς όλους όσους αγωνίζονται. Ακόμα, ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους αθλητές των αντίπαλων ομάδων και ευχόμαστε καλή συνέχεια στους επόμενους αγώνες.

Το κοινό αίσθημα ωστόσο, τιμά ιδιαίτερα αυτούς που συναγωνίζονται υπέρτερους αντιπάλους, όχι σε ψυχή ή σε θάρρος, αλλά στα μέσα. Τέτοιους αντιπάλους αντιμετώπισαν στις 25 και 26 Ιανουαρίου 2020 οι Αγρινιώτες έφηβοι πολίστες μας στο κολυμβητήριο “Αντώνης Πεπανός” της Πάτρας (τα αποτελέσματα των αγώνων είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος // koe.org.gr). Οι όμιλοι της Πάτρας (Ν.Ο.Π. & Ν.Ε.Π.), της Καλαμάτας αλλά και του Ναυπλίου, με τους οποίους συναγωνίστηκαν οι πολίστες του Αγρινίου, έχουν ιστορία και παράδοση στο άθλημα της υδατοσφαίρισης και τη συνεχίζουν επάξια με τις εμφανίσεις τους οι έφηβοι αθλητές τους. Έχουν όμως και τις απαραίτητες υποδομές, οι οποίες καθιστούν το όνειρό τους πράξη.

Η επισήμανση στα υλικοτεχνικά μέσα δεν αφορά μόνο στις συγκεκριμένες πόλεις, αφορά σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας που, είτε έχουν ήδη τις υποδομές και παρέχουν στους δημότες τους άθληση και προοπτική στον πρωταθλητισμό είτε προσπαθούν να τις αποκτήσουν. Και στις δυο περιπτώσεις υπάρχουν δυσκολίες, ωστόσο είναι ανισοβαρείς και αφήνουν διαφορετική επίγευση: οι πόλεις που στερούνται τις υποδομές οικοδομούν στον μαρασμό ενώ οι πόλεις που τις διαθέτουν, αναζητούν τρόπους για τη συντήρησή τους. Αν, τώρα,  χρησιμοποιήσουμε τον έρωτα ως μέτρο για να ζυγίσουμε τις δυο περιπτώσεις – και εννοούμε τον έρωτα για την πόλη, αυτόν που αναζητά πόρους – είναι νομίζω πιθανότερο να βρούμε περισσότερους ερωτευμένους  στη δεύτερη περίπτωση παρά στην πρώτη.

Το Αγρίνιο, για παράδειγμα, μέχρι πριν από πέντε χρόνια, θεωρούσε αδύνατο να δημιουργηθεί ομάδα υδατοσφαίρισης στην πόλη μας. Σήμερα όμως υπάρχουν και είναι ενεργές, και αγωνιστικά, πέντε ηλικιακές κατηγορίες υδατοσφαιριστών (Ανδρών, Νέων, Εφήβων, Παίδων και Mini Παίδων). Όμως, η ωφέλεια δεν είναι μόνο αυτή, είναι ακόμα ο θαυμασμός που γεννήθηκε, σε αρκετούς συμπολίτες μας, μπροστά στη νέα προοπτική που ανοίχτηκε στην πόλη μας.

Σε ενεστωτικό χρόνο και σύμφωνα με τις παραπάνω σκέψεις, το ζητούμενο για την Υδατοσφαίριση Αγρινίου είναι η συνέχεια και η παγίωση του αθλήματος στην πόλη μας. Αφενός γιατί αγαπάμε το Water Polo αφετέρου γιατί έχει δώσει έναν ακόμη τρόπο έκφρασης και δράσης σε πάνω από σαράντα παιδιά και νέους – ενεργούς αθλητές – ενώ πάνω από εξήντα είναι εκείνοι που έμαθαν polo στο Αγρίνιο ή ήρθαν σε επαφή με το άθλημα και δοκίμασαν τις δυνάμεις τους. Η συνέχεια όμως, εξαρτάται άμεσα από τα διαθέσιμα μέσα, δηλαδή το υπάρχον κολυμβητήριο και τις ώρες κολυμβητηρίου, που παρέχονται μεν αλλά όχι όσο είναι απαραίτητο για το συγκεκριμένο αγώνισμα.

Σε δεύτερο χρόνο οραματιζόμαστε υποδομές που είναι δυνατό, αλλά και αξίζει, να δημιουργηθούν στην πόλη του Αγρινίου.

Η υφιστάμενη κατάσταση δεν ανταποκρίνεται ούτε στις ανάγκες της υδατοσφαίρισης ούτε της κολύμβησης, για να μη γίνει λόγος για αθλήματα υγρού στίβου που δεν υπάρχουν στο Αγρίνιο και αποκλείεται εκ των ενόντων η δημιουργία τους.

Μπορεί η κατασκευή του κολυμβητηρίου Αγρινίου να έγινε σε εποχές που οι προσδοκίες των δημιουργών του να ήταν υψηλότερες των περιστάσεων· σήμερα όμως η πραγματικότητα μας έχει ξεπεράσει κατά πολύ: ο συναγωνισμός, και όχι μόνο μεταξύ αθλητών, προϋποθέτει υποδομές. Κυρίως όμως προϋποθέτει ανάλογες πολιτικές, τις οποίες η τοπική κοινωνία και η αυτοδιοίκηση έχει κάθε εξουσία να αναλάβει και να υλοποιήσει.

Η άθληση δεν είναι πολυτέλεια ούτε απασχόληση για τους αργόσχολους. Η άθληση είναι ο πιο άμεσος και σίγουρος τρόπος για την περιστολή και καταστολή των αρνητικών ψυχολογικών και κοινωνικών φαινομένων που ταλανίζουν τις σύγχρονες κοινωνίες. Η άθληση εγγυάται τόσο την μακροζωία μα ακόμη περισσότερο την ευζωία.

Τέλος, κυρίαρχη σκέψη στηριγμένη στην έννοια του Ανθρωπισμού, θα πρέπει να είναι ότι ο πλουραλισμός στους τρόπους άθλησης και άσκησης περιορίζει τις ανισότητες, που υπάρχουν από τις φυσικές ικανότητες των ανθρώπων. Έτσι ενισχύεται η αυτοπεποίθηση, που δεν προκύπτει από τη φαντασίωση αλλά από την αυτογνωσία.

*Ιστορικός, Φιλόσοφος, Διαχειριστής Πολιτισμικών Πόρων, Ιδρυτής της Υδατοσφαίρισης Αγρινίου του Ν.Ο. Τριχωνίδας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button