Μια κλεφτή ματιά στο εσωτερικό των Αποθηκών Παπαστράτου

Ενδιαφέροντα ιστορικά αλλά κοινωνικά  στοιχεία για τις περίφημες αποθήκες Παπαστράτου, στο κέντρο της πόλης, καταγράφει σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα ο συμπολίτης μας Δημήτρης Γερόνικος.

Με το σχόλιο του αναδεικνύει  το εμβληματικό κτίριο που αποτελεί στολίδι του Αγρινίου. Ταυτόχρονα  παραθέτει λεπτομέρειες για την αρχιτεκτονική των κτιρίων.

Όπως αναφέρει :  «Οι πρώτες καπναποθήκες της οικογένειας Παπαστράτου στο Αγρίνιο, δημιουργούνται μέσα στη διετία 1924-1926 και συμπληρώνονται με μεταγενέστερη προσθήκη λίγο αργότερα. Το κτίριο είναι κατασκευασμένο ως λιθοδομή με ημιυπόγειο, πρώτο και δεύτερο όροφο. Στην αρχική του μορφή, η έκταση που καταλάμβανε είχε σχήμα «Π».

Μετά τη συμπληρωματική επέμβαση, απόκτησε μορφή τετράπλευρου που συνδέεται μέσω γέφυρας με το κτίριο διοίκησης και τον ξενώνα, ο οποίος φέρει χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικής τεχνογνωσίας που αφορά σε αστική κατοικία με σαφείς κλασικιστικές επιδράσεις. Στην κορυφή του, οι κεραμοσκεπές αποτελούνται από γαλλικά κεραμίδια του προηγούμενου αιώνα, ανθεκτικά στις πολλές βροχοπτώσεις που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή.

Ουσιαστικά πρόκειται για έργο που αντικατοπτρίζει μιαν εποχή σπουδαίας οικονομικής προόδου για την τοπική κοινωνία, δεδομένου ότι η καλλιέργεια του Καπνού οργανώνεται με βάση επιστημονικά δεδομένα που αφορούν στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του (άρωμα και γεύση) και προσδίδουν εξαιρετική ποιότητα στο τελικό προϊόν.

Επιπλέον, τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην κατασκευή των κτιρίων, καθώς επιλέγεται ο σχηματισμός τεράστιων αιθουσών σε καθέναν από τους ορόφους των αποθηκών. Μεγάλα ανοίγματα δηλαδή, προκειμένου στο εσωτερικό να κυκλοφορεί γρήγορα κι εύκολα αέρας που επιδρά καταλυτικά στην ωρίμανση των φύλλων.

Εκείνα τα χρόνια, η άφιξη των προσφύγων από τη Μικρά Ασία δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις πληθυσμιακής, παραγωγικής και πολιτισμικής αναζωογόνησης των οικοσυστημάτων που καλλιεργούνταν το συγκεκριμένο φυτό. Παράλληλα η ορθολογικά τεκμηριωμένη οργάνωση της φυτικής παραγωγής του Καπνού σε συνδυασμό με την είσοδο των γυναικών στη διαδικασία μεταποίησης, δημιούργησαν τις κοινωνικές συνθήκες για την ανάδειξη της καλλιέργειας σε μία από τις σπουδαιότερες οικονομικές δραστηριότητες της χώρας».