ΕκπαίδευσηΡοή Ειδήσεων

Μεταπτυχιακοί φοιτητές Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ενάντια στο νόμο Κεραμεως

Πρωτοβουλία Μεταπτυχιακών Φοιτητών/τριών και Yποψήφιων Διδακτόρων Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Προστασίας του Πολίτη

Εδώ και ένα χρόνο η ελληνική κοινωνία βρίσκεται ενώπιον μίας πρωτόγνωρης συνθήκης, της πανδημίας του COVID-19. Ως μεταπτυχιακοί φοιτητές/τριες παρακολουθούμε τις εξελίξεις από δύο οπτικές γωνίες. Ως πολίτες και κοινωνικοί επιστήμονες δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την εκτροπή που συνιστά η εξακολούθηση του νομοθετικού έργου εν μέσω κατάστασης εξαίρεσης, την στιγμή που κάθε κοινωνική ζύμωση, συλλογική διαμαρτυρία και διαβούλευση έχουν τεθεί υπό αίρεση έως και απαγόρευση. Ως μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας από την άλλη, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μύριες δυσκολίες που δυσχεραίνουν τις σπουδές μας. Με τις βιβλιοθήκες και τις αρχειακές συλλογές κλειστές και την ακαδημαϊκή ζωή να έχει παραλύσει, είναι αδύνατον να ανταπεξέλθουμε στις εργασίες και το ερευνητικό μας έργο. Κι όμως, αντί της αντιμετώπισης αυτών των προβλημάτων, το Υπουργείο Παιδείας και οι αρμόδιες πολιτικές αρχές επιλέγουν να ασχοληθούν με το Πανεπιστήμιο μονάχα με όρους θεάματος, προς τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού.

Με πρόσχημα περιστατικά και καταστάσεις τα οποία ως γνωστόν έχουν σαν επίκεντρο συγκεκριμένα ιδρύματα, ευρισκόμενα στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, η κυβέρνηση επιχειρεί σε μία πρωτοφανή κίνηση να δημιουργήσει ένστολο σώμα, άμεσα υπαγόμενο στην ΕΛ.ΑΣ. το οποίο θα αναλάβει δήθεν την φύλαξη των Πανεπιστημίων. Τις Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος (Ο.Π.Π.Ι.) Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός πως κατά καιρούς ατυχή περιστατικά έχουν λάβει χώρα σε πανεπιστημιακούς χώρους, στα οποία οφείλουμε να σημειώσουμε πως συχνά ήταν πρωταγωνιστές και νεολαίοι του σημερινού κυβερνητικού κόμματος. Όμως η ευρύτερη κατάσταση που επικρατεί πέριξ των ιδρυμάτων του κέντρου της Αθήνας, (παρεμπόριο, ναρκωτικά) είναι προϊόν ευρύτερης φτωχοποίησης και κοινωνικής υποβάθμισης που δεν προέκυψαν εν κενώ, αλλά εξαιτίας ευρύτερων κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων και δεν βλέπουμε πως η αστυνομία θα δώσει λύση σε αυτά τα ζητήματα. Θα πρέπει άλλωστε να σημειώσουμε, πως η κυβέρνηση έχει ήδη καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο (το οποίο είχε ήδη μετατραπεί σε άδειο κέλυφος) επιλύοντας το υποτιθέμενο πρόβλημα της εγκληματικότητας στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Ιστορικά το Πανεπιστήμιο φιλοδοξούσε να αποτελέσει έναν χώρο απελευθερωμένο από την εξουσία, οποιασδήποτε υφής, πολιτικής ή θρησκευτικής, με όλες τις δυσκολίες που το εγχείρημα αυτό ενέχει. Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών δεν είναι ρητορικό σχήμα και δεν περιορίζεται στα πλαίσια των φοιτητικών συνελεύσεων. Συνίσταται στην ελευθερία, στην απόκτηση της γνώσης, στην ελεύθερη επιλογή πολιτικής τοποθέτησης και έκφρασης, καθώς το Πανεπιστήμιο παρέχει ή θα όφειλε τουλάχιστον να παρέχει, σε όλα τα μέλη της κοινότητας του, την ευκαιρία να αναπτύσσουν ελεύθερα κάθε πτυχή της προσωπικότητάς τους, με τρόπο που εκτός αυτού πιθανότατα να ήταν αδύνατον. Η επιλογή αυτή της κυβέρνησης, κατά την γνώμη μας λίγη σχέση έχει με το ζήτημα της ασφάλειας αυτό καθαυτό και αυτό γιατί στόχος της είναι η δημιουργία ενός ασφυκτικού πλαισίου, στο οποίο η παρουσία του κράτους θα είναι διαρκής και θα αφήνει ελάχιστα περιθώρια για την ανοιχτή έκφραση και πολιτικοποίηση. Ας μην ξεχνάμε, πως η ιστορία της σχέσης Πολιτείας – Πανεπιστημίου στην Ελλάδα, είναι μία ιστορία προσπάθειας αναίρεσης των παραχωρήσεων που το φοιτητικό κίνημα απέσπασε μέσω του αντιδικτατορικού αγώνα και των κοινωνικών διεκδικήσεων των δεκαετιών του ’70 και του ’80.

Το Πανεπιστήμιο δεν έχει ανάγκη αστυνομίας. Το Πανεπιστήμιο έχει ανάγκη χρηματοδότησης απαραίτητης για την πρόσληψη διδακτικού και βοηθητικού προσωπικού, την υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων, υποτροφιών και φοιτητικής μέριμνας (σίτιση, στέγαση και μετακινήσεις φοιτητών). Αντί της επίλυσης αυτών των ζητημάτων η κυβέρνηση, με προκλητικό τρόπο, επιλέγει να αποσπάει τους ήδη πενιχρούς πόρους του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) για τις ανάγκες της αστυνομίας. Η άρνηση του Υπουργείου να αναγνωρίσει την πραγματικότητα δεν αποτυπώνεται μόνο στην δημιουργία των ΟΠΠΙ αλλά και στις υπόλοιπες διατάξεις του υπό ψήφιση νομοσχεδίου όπου μεταξύ άλλων προβλέπονται διαγραφές των καλούμενων «αιώνιων φοιτητών» (ν + 2 έτη), διαφοροποιήσεις στις διαδικασίες των Πανεπιστημίων, καθώς και στις βάσεις εισαγωγής σ’ αυτά, καθώς και η συγκρότηση πειθαρχικών συμβουλίων, των «φοιτητοδικείων», σε περιπτώσεις «αντιγραφών, φοιτητικών κινητοποιήσεων και καταλήψεων». Όσον αφορά, το ζήτημα των «αιώνιων φοιτητών», η απόφαση αυτή δεν λαμβάνει υπόψη ότι ο μύθος αυτός περιχαρακώνει τους νέους ανθρώπους και λησμονεί ότι πολλοί/ές εξ αυτών δεν έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους, εξαιτίας οικονομικών, εργασιακών ή οικογενειακών λόγων. Παράλληλα για τους ήδη φοιτούντες, ο ανώτατος χρόνος φοίτησης ξεκινά να υπολογίζεται από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος, 2021-2022. Το γεγονός των «αιώνιων φοιτητών» δεν επιβαρύνει σε τίποτα την έρευνα, τη διδακτική διαδικασία, το διδακτικό προσωπικό, τον/την φορολογούμενο, καθώς α) δεν δικαιούνται πάσο για μειωμένο κόστος μετακινήσεων, β) δεν δικαιούνται στέγαση σε φοιτητική εστία, γ) δεν δικαιούνται σίτιση στις λέσχες, δ) δεν δικαιούνται συγγράμματα, ε) δεν δικαιούνται φοιτητικά επιδόματα. Το κόστος είναι αμελητέο, αλλά η διδαχή του μύθου ενέχει τεράστια σημασία.

Συνολικά το νέο νομοσχέδιο καταργεί de facto το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ενώ μία ακόμη παράμετρος είναι ο περιορισμός στην ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών σε αυτά. Βάσει της λειτουργίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, η πρόσβαση στις ακαδημαϊκές διαλέξεις και δράσεις είναι ελεύθερη στο ευρύ κοινό, και επιπλέον στους χώρους των πανεπιστημίων λαμβάνουν χώρα πληθώρα εκδηλώσεων, που δεν διοργανώνονται απαραίτητα από την πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά προάγουν την ελεύθερη σκέψη. Η παράμετρος αυτή του νομοσχεδίου έρχεται να διευρύνει το χάσμα μεταξύ πανεπιστημίου και κοινωνίας, και να διαψεύσει τον μύθο που θέλει το χάσμα αυτό να προέρχεται από την ίδια την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αντίθετοι και αντίθετες προς το υπό ψήφιση νομοσχέδιο και καλούμε την ακαδημαϊκή κοινότητα να αντισταθεί με όλα τα διαθέσιμα μέσα.

Υπογραφές

Αποστόλου Γιάννα – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Βασάκου Χρύσα – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Βοστάνης Μάνος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Γεωργάκης Βασίλης – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Γεωργιάδου Μαρία – Μετ. φοιτήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας
Γιαννάκενας Αλέξανδρος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Γιώτη Γεωργία – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Δημητριάδης Γιάννης – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Δημόπουλος Γιώργος – Μετ. φοιτητής Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Δριγκόπουλος Σπύρος – Μετ. φοιτητής Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Ζούμπα Ηλέκτρα – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Θώμου Ιφιγένεια – Μετ. φοιτήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας
Ιατρίδης Θανάσης – Μετ. φοιτητής Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Ιστορίας
Καλαμπόκης Θεοχάρης – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Κατσιανάκη Μαρία – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Κολοκυθάς Κώστας – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Κοπανάς Δημήτρης – Υπ. Διδάκτορας Νεότερης Ιστορίας
Κουτής Γιώργος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Κρομύδας Λευτέρης – Μετ. φοιτητής Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Κύρκος Παντελής – Μετ. φοιτητής Κλασσικής Αρχαιολογίας
Κώτσης Θάνος – Υπ. Διδάκτορας Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Λούπα Ευτυχία – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Μάνδυλας Γιώργος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Μεϊντή Βασιλική – Μετ. φοιτήτρια Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Ιστορίας
Μπέλλος Γιώργος – Μετ. φοιτητής Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Μπλέτσου Όλγα – Μετ. φοιτήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης
Μπόμπολης Σπύρος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Νικολοπούλου Ειρήνη – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Παλαιολόγος Άκης – Υπ. Διδάκτορας Σύγχρονης Ιστορίας
Παλαιοπάνου Λαμπρινή – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Περρωτής Ελευθέριος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Πέτρο Αλεξάντερ – Μετ. φοιτητής Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Σαπουνάς Νικόλαος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Σεργίου Μαριάννα – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Σταθοκώστα Μαίρη – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Στεργιοπούλου Ειρήνη-Χρ. – Υπ. Διδ. Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Στεριανού Μυρσίνη – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Στρωματιάς Στέλιος – Μετ. φοιτητής Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Τούλη Αναστασία – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Τσαλαφούτα Παρασκευή – Μετ. φοιτήτρια Λαογραφίας και Ανθρωπολογίας
Τριανταφυλλοπούλου Κατερίνα – Μετ. φοιτήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας
Τριάντος Σπύρος – Μετ. φοιτητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας
Χεινοπόρου Φωτεινή – Μετ. φοιτήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας
Ψυλλιάς Χριστόφορος – Μετ. φοιτητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button