PressαρίσματαΡοή Ειδήσεων

Συγκρίνει Ερντογάν-Καραμανλή τοπικό στέλεχος της ΝΔ και ξέρετε ποιος κερδάει…

Φίλοι και φίλες, υπέπεσε εις την αντίληψή μας ένα κείμενο στο facebook του συντοπίτη Παναγιώτη Κοντονάσιου, ενεργού μέλους της Νέας Δημοκρατίας , μέλους του Μητρώου Στελεχών της ΝΔ και  αρθρογράφου που παρεμβαίνει συχνά στα τοπικά πράγματα.

Το θέμα του είναι η νίκη Ερντογάν και η σύγκριση με έναν άλλο μεγάλο πολιτικό, τον Κώστα Καραμανλή, τον πρωθυπουργό μεταξύ 2004 και 2009, τον πρωθυπουργό δηλαδή στου οποίου τα χέρια έσκασε η χώρα, στα χέρια του οποίου χρεοκόπησε (από όλες τις πλευρές).

Πριν από όλα όμως, ας δούμε τι ανήρτησε στο διαδίκτυο ο Π. Κοντονάσιος: «Επειδή άκουω πολλές – ως συνήθως εξάλλου- πολλές πολιτικές αναλύσεις του κ@λου από τους γνωστούς “αναλυτές” στα κανάλια, δεν αντέχω να μη σχολιάσω το προφανές: ο Ερντογάν, όποιος κι αν είναι για τους έξω και για εμάς ειδικά, πήρε μια Τουρκία που ήταν στο ΔΝΤ και τριπλασίασε σε 15 χρόνια τα εισοδήματα όλων των Τούρκων. Έκανε δηλαδή κάτι ανάλογο με αυτό που έκανε ο Κώστας Καραμανλής το 2004-9, που μείωσε την ανεργία στο 7 τοις εκατό, αύξησε το ΑΕΠ στα 235δις ευρώ, εξασφάλισε χρηματοδότηση για το μεγαλύτερο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων στην ιστορία του ΝΕ κράτους, αύξησε τις γεννήσεις στις 118χιλ., ανέβασε το κύρος της εξωτερικής πολιτικής με βέτο στο ΝΑΤΟ για πρώτη φορά στα χρονικά, ίδρυσε πανεπιστήμιο στο Αγρίνιο κτλ κτλ! Ποια η διαφορά τους, όσο πικρή κι αν ακούγεται: ο Ερντογάν είχε να κάνει με κατά πλειοψηφία τίμιους ανθρώπους που τιμούν το ψωμί που τρώνε, ενώ ο Καραμανλής με τους Νεοέλληνες που γυρνάνε και δαγκώνουν το χέρι του ανθρώπου που τους υπηρέτησε! Λυπάμαι που το λέω, αλλά η αλήθεια είναι πάνω απ’όλους και απ’όλα, όσο κι αν πονάει! Γιατί, αν πρόκειται ποτέ να καταλάβουμε τι μας γίνεται, αυτό θα είναι πραγματικό όφελος!»

Πρώτα και κύρια, η σύγκριση με τον Ερντογάν και ο εμφανής θαυμασμός για τα επιτεύγματά του είναι κάτι που διαπερνά όλο το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα. Θα αρκούσε να αναλογιστεί κανείς αν κάποιος σαν τον Ερντογάν θα μπορούσε να σταθεί στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας. Να έχει το 90% των media δικά του ή φιμωμένα, να έχει συνεργάτες στη Βουλή την εκεί Χρυσή Αυγή, να έχει μεγαλώσει ο ίδιος σε σχολείο για ιερωμένους και να τον αγαπά και όλος ο δημοκρατικός και αδούλωτος ελληνικός λαός. Θα μου πεις, εδώ τον Ερντογάν τον αποθεώνουν «αριστεροί» στην Ελλάδα… Σωστό κι αυτό.

Πάμε στην ουσία τώρα. Ας αφήσουμε το επιχείρημα ότι ο Καραμανλής μας… έκανε παιδιά. Πράγματι αυξήθηκαν οι γεννήσεις στα χρόνια του, ειδικά στα χρόνια της ευφορίας μετά το 2004 και ειδικά με τις παροχές που έγιναν. Μετά όμως ήρθε ο λογαριασμός όπως θα δούμε παρακάτω. Κι ας αφήσουμε το… Πανεπιστήμιο που έφτιαξε στο Αγρίνιο. Αυτό από την πλευρά των φοιτητών είναι σαν τον Μέσι που είπε ότι «ο Θεός ήθελε να προκριθούμε», λες και ο Θεός αγαπά μόνο τους Αργεντινούς και τους Νιγηριανούς τους έχει γραμμένους. Διότι τέτοιο «πανεπιστήμιο έφτιαξε ο Καραμανλής στο Αγρίνιο».

Η ουσία είναι η οικονομία. Ο λόγος που και εμείς θα έπρεπε να φιλάμε το χέρι του πολυχρονεμένου και όχι να το δαγκώνουμε αφού μας τάισε. Με άφθονα δανεικά λοιπόν η διακυβέρνηση Καραμανλή-Παυλόπουλου έκανε παγκόσμιο ρεκόρ διορισμών συμβασιούχων, άνω των 600.000. Εκατοντάδες χιλιάδες έμειναν μετά στο pay roll του κράτους.  Παρέλαβε μια χώρα (2003) με δαπάνες 47 δισ.€ και έσοδα 58 δισ.€ και παρέδωσε μια χώρα με δαπάνες 80 δισ.€ και 77 δισ.€ έσοδα (2009). Δηλαδή, σε 5μιση χρόνια αύξησε τη δαπάνη για μισθούς και κοινωνικές παροχές 28% περισσότερο απ’ ότι αύξησε τα τακτικά έσοδα του κράτους. Παρέδωσε ένα κράτος, στο οποίο όλα τα έσοδα από φόρους και εισφορές δεν επαρκούσαν για τις δαπάνες  μισθών και κοινωνικών παροχών- ούτε λόγος για περίσσευμα που θα χρηματοδοτούσε τα λειτουργικά έξοδα του κράτους, τις αμυντικές δαπάνες, τις δημόσιες επενδύσεις. Κάθε συνταξιούχος του Δημοσίου στα χρόνια του πήρε σχεδόν 20% παραπάνω σύνταξη! Μόνο του Δημοσίου, αυτή την οικονομία έφτιαξε. Συν το ότι στην κρίσιμη διετία 2007-2009, όταν χρεοκοπήσαμε, έβαλε συν 14 δις πάνω τα έξοδα της χώρας σε σχέση με τα έσοδα! Αυτά έφτιαξε ο ηγέτης και μετά πήγε ο άλλος στο Καστελόριζο.

Εν κατακλείδι, και μόνο το 2008 και όσα συνέβησαν στην ελληνική κοινωνία μετά την δολοφονία Γρηγορόπουλου(η διάλυση κράτησε σχεδόν 6 χρόνια, δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, καθώς στην Ελλάδα κυβέρνησε ο κάθε παραβατικός και ο κάθε μηδενιστής στους δρόμους, στις παρελάσεις, στα δημαρχεία κλπ) θα αρκούσαν  για να μην ξαναμιλήσει πολιτικός σε κάποια άλλη χώρα του κόσμου.

Κι εδώ που τα λέμε ο ίδιος ο Καραμανλής δεν μιλάει. Όσο κι αν κατηγορείται γι’ αυτό, δε, ίσως είναι ό, τι πιο τίμιο μπορεί να κάνει μετά τον βίο και την πολιτεία που οδήγησε την χώρα εκεί που την οδήγησε. Εξ ονόματος του μιλάνε εδώ και χρόνια οπαδοί του που  την μια φαντασιώνονται σχέδια δολοφονίας του- μέχρι να βγουν οι αρμόδιες υπηρεσίες και να πουν «παιδιά άκυρο, κόφτε τις βλακείες»-,  την άλλη  αποδίδουν σε συνομωσία την πτώση  του αρχηγού από τον θώκο και την παράλλη απλά φροντίζουν να συντηρούν τον μύθο εκείνου που θα καθάριζε τους νταβατζήδες αλλά… δεν πρόλαβε.

 

 

η συντακτική χρεοκοπημένη μονάδα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button