PressαρίσματαΡοή Ειδήσεων

Στο ουζερί στο Αγρίνιο με τσιγάρο αναμμένο και το παιδί παραδίπλα…

Σάββατο σήμερα και η στήλη περνά από ένα από τα γνωστά ουζερί της πόλης. Προς τιμήν του από χθες εφαρμόζει αυστηρά τον νόμο και δεν καπνίζει κανείς.

Κι ο ίδιος ο μαγαζάτορας βγαίνει έξω για να καπνίσει. Δυστυχώς, αναπόφευκτα, εμφανίζεται ο καραμπουζουκλής της ημέρας και ανάβει τσιγάρο. Είναι επαγγελματίας, σκληρό αλάνι. Και δίπλα στον καπνό του έχει και ανήλικο παιδί που το ντουμανιάζει.

Κανένας άλλος δεν καπνίζει στο μαγαζί, το οποίο, σημειωτέον, είναι γεμάτο. Και μέσα είναι πολύ παλιότεροι μάγκες και πότες από τον εν λόγω, πολύ πιο “παλιές μαγκιές του Αγρινίου”…Εκείνες όμως σέβονται και είτε βγαίνουν έξω είτε αρχίζουν να μαθαίνουν να πίνουν το πιώμα τους χωρίς τσιγάρο.

Ακολουθεί αμηχανία για το τι πρέπει να γίνει για τον ΈΝΑΝ, τον επαναστάτη φουμαδόρο, εκείνον που ο τράχηλός του ζυγό δεν υπομένει!

Δεν έμεινε η στήλη για να δει τι απέγινε το όλο σκηνικό. Ο ίδιος ο μαγαζάτορας ήρθε έξω κι αναρωτιόταν τι να κάνει.  Σκεφτόταν τους υπόλοιπους θαμώνες. Τελικά είπε να κάνει υπομονή και να τον αφήσει να εκτεθεί κι άλλο στα μάτια των άλλων. Ήδη το είχε καταλάβει κι ο ανυπότακτος θεριακλής και η παρέα του και πηγαινοερχόταν μια μέσα μία έξω, πότε δήθεν για τηλέφωνο, πότε για να βγει έξω το παιδί…

Το μόνο που ξέρει ο γράφων είναι ότι όλοι αυτοί είναι τα απολιθώματα μιας ψευτοηρωικής εποχής. Βαρείς κι ασήκωτοι που δεν ξέρουν ότι σε πενήντα χρόνια από σήμερα το τσιγάρο θα είναι μια ανάμνηση για την ανθρωπότητα και θα έχουν μείνει μόνο κάποιοι να νοσταλγούν την εποχή του καπνού και του αρμαθιάσματος. Και να λένε ότι διάλεξαν οι ίδιοι τον τρόπο που θα πεθάνουν, ηρωικά πάντα, από καρκίνο στα πνευμόνια ή από έμφραγμα.

Κι αυτό, λέει, είναι κάτι που πρέπει να το σεβαστούμε. Σαφώς, ο καθένας έχει δικαίωμα να πάρει φόρα να πέσει σε έναν τοίχο αλλά το κράτος έχει υποχρέωση να τον εμποδίσει. Ειδικά αν είναι να πάρει κι άλλους μαζί του. Κοινώς, καλή η μαγκιά που κρατά από την Τουρκοκρατία αλλά να μην βλέπουν τα μικρά παιδιά και να μην αναπνέουν την αρρώστια.

Το μέλλον αναπόφευκτα θα έρθει μια μέρα. Δεν μπορούν να το καθυστερούν για πάντα οι δεινόσαυροι που δεν θέλουν καμιά αλλαγή. Μπορεί σε κάποιους χώρους, είτε στο Αγρίνιο είτε στο Τιμπουκτού, οι άνθρωποι να αυτοκτονούν καπνίζοντας και σε κάμποσα χρόνια από σήμερα.

Αλλά αυτό θα το κάνουν ως έχει: ως βλακεία, ως συντηρίλα, ως κόλλημα. Όχι ως “λευτεριά” και “επιλογή”. Μπράβο στα μαγαζιά που αποφάσισαν να εφαρμόσουν τον νόμο. Μπράβο στους καπνιστές που σέβονται τους υπόλοιπους. Να στηρίξουμε τα μαγαζιά όσο γίνεται και να βγαίνουμε και λίγο έξω.

Έτσι κι αλλιώς, ο ελληνικός καιρός το έχει λύσει το θέμα. Τώρα θα κάνει δέκα μέρες σερί καιρό για έξω στον ήλιο. Μετά έρχεται Άνοιξη, όλα έξω πάλι. Μετά 6 μήνες καλοκαίρι, μέσα δεν κάθεται κανείς. Μην κάνετε έτσι, πολλή κουβέντα για 2 μήνες βρε επαναστάτες ποπολάροι του γλυκού νερού! Σκεφτείτε να ήσασταν και Νορβηγοί, βρε αδάμαστοι και απροσκύνητοι μπαφολόγοι…

η συντακτική ατσίγαρη μονάδα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ετικέτες

Σχολίασε

Ένα Σχόλιο

  1. Ο νόμος αναγκάζει τους καπνιστές σε απομόνωση στην εργασία και τη διασκέδαση. Έχουν δικαιώματα και οι καπνιστές. Επειδή όμως περιορίζεται στα όρια προστασίας της υγείας των μη καπνιστών (και υποκλινόμαστε σε αυτό) ο νόμος δημιουργεί ανισότητες. Υποχρεώνεις έναν καπνιστή, μέσα στο χειμώνα, να σταθεί στο κρύο για να καπνίσει. Το δίκαιο είναι να επιτρέπεται η λειτουργία καταστημάτων για καπνιστές.
    Όσο για την υποχρέωση του Κράτους να εμποδίσει τον καπνιστή από την καταστροφή, μονομερώς «φροντίζει» καπνιστές και μη. Δε μας προστάτευσε από φτώχεια, μνημόνια, ανεργία, πλειστηριασμούς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close