West Side StoriesΡοή Ειδήσεων

Η βρύση στην οδό Ίσκου

Γράφει ο Γιάννης Γιαννακόπουλος

Σαν εικόνα δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Μία βρύση που υπήρχε ταπωμένη πριν από 15 περίπου χρόνια σε ένα πεζοδρόμιο της πόλης του Αγρινίου, συγκεκριμένα στην οδό Ισκου.

Κανένας δεν της έδινε πλέον σημασία και μάλλον εμπόδιο ήταν για τους διαβάτες στο στενό πεζοδρόμιο….

Και όμως η απλή αυτή βρύση, όπως και δεκάδες παρόμοιες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 που την θυμάμαι εγώ και για πολλά χρόνια ήταν ο βασικός παροχέας νερού για την γειτονιά. Το Αγρίνιο τότε δεν είχε δίκτυο ύδρευσης ικανό για να σηκώσει παροχές στα σπίτια. Είχε αυτές τις βρυσούλες που παρείχαν πόσιμο νερό και μάλιστα όχι καλής ποιότητας, λίγες ώρες κάθε πρωί. Ηταν νερό γεωτρήσεων με πολλά άλατα που μέσω του υδραγωγείου του λόφου του Παλαιού Αγίου Χριστοφόρου έφθανε στη πόλη. Οι ανάγκες για πλύσιμο και δευτερεύουσες ανάγκες ικανοποιούνταν από το βρόχινο νερό που είχαν τα δεκάδες πηγάδια της πόλης.

Και για να επανέλθουμε στη βρύση οι νοικοκυρές της γειτονιάς με τους κουβάδες και τις ποτίστρες με την σειρά τους προμηθεύονταν κάθε πρωί το πόσιμο νερό. Εκεί ήταν το υποχρεωτικό καθημερινό σημείο συνάντησης και συνεύρεσης που ξεκινούσε με μια ζεστή και αληθινή καλημέρα. Οι εικόνες αυτές ήταν μοναδικές, ανεπανάλειπτες…. Και όταν τελείωναν οι γυναίκες και περίσσευε χρόνος πριν κοπεί το νερό, ιδιαίτερα την άνοιξη και το καλοκαίρι, τα παιδιά της γειτονιάς παίζαμε με μπουγελώματα μεταξύ μας.

Όταν η πόλη απέκτησε επαρκές δίκτυο ύδρευσης τα σπίτια είχαν τις δικές τους παροχές και η βρύση ήταν περιττή πλέον. Ετσι φιμώθηκε και παρέμεινε στη θέση της για πολλά χρόνια έως ότου ξηλώθηκε. Η διατήρησή της δεν είχα κανένα νόημα. Παρουσίαζε αυτή την άχαρη εικόνα της φωτογραφίας που δεν συνάδει σε μία σύγχρονη και μοντέρνα πόλη…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button