Άποψη

"ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο"

po-epam

Ανακοίνωση από το ΕΠΑΜ Αγρινίου, για την στάση των δυο συνδικαλιστικών οργανώσεων, μετά τις εξελίξεις με τις κινητοποιήσεις και την επιστράτευση των εκπαιδευτικών.

Η  ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ για μια ακόμα φορά έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο. Όπως τον Φλεβάρη όταν άφησαν εντελώς μόνους τους εργαζομένους στα Λεωφορεία και έδωσαν έτσι χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση να επιστρατεύσει τους εργαζομένους, έτσι και τώρα αφήνουν εντελώς αβοήθητους τους εκπαιδευτικούς δίνοντας πάλι χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση να καταστείλει την απεργιακή τους κινητοποίηση. Και όπως με τους εργαζομένους στα λεωφορεία έτσι και τώρα θα έρθουν μετά από ένα μήνα να κάνουν μια απεργία για τα μάτια του κόσμου περί δήθεν βοήθεια στους εκπαιδευτικούς. Αλλά όλα αυτά οι εκπαιδευτικοί έπρεπε να τα περιμένουν γιατί οι ηγεσίες αυτών των δύο τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων είναι εντελώς ξεπουλημένες. Έτσι αφού δεν το κατάλαβαν με τους οδηγούς των λεωφορείων έπρεπε να το είχαν καταλάβει όταν άφησαν εντελώς αβοήθητους και τους εργαζομένους στα καράβια και τους επιστράτευσαν και αυτούς οι κυβερνώντες. Όμως ούτε και τότε πίεσαν την συνδικαλιστική τους ηγεσία να κατέβουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις με αποτέλεσμα να έρθει τώρα και η δική τους η σειρά. Όλα αυτά πρέπει να τα βλέπουν όλοι οι υπόλοιποι κλάδοι εργαζομένων και να κατέβουν τώρα σε απεργιακές κινητοποιήσεις βοηθώντας τους εκπαιδευτικούς για να γλιτώσουν και αυτοί αργότερα την επιστράτευση. Πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα από τις ξεπουλημένες ηγεσίες τόσο της ΓΣΕΕ όσο και της ΑΔΕΔΥ ως τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα, αλλά και από τα κλαδικά συνδικαλιστικά όργανα. Η κυβέρνηση τους ελέγχει πλήρως και το μόνο που τους επιτρέπει να κάνουν είναι απεργίες μόνο κλαδικά, όχι συνολικά ως εργαζόμενοι για να μπορεί έτσι με την βοήθεια των ΜΜΕ να διαλύει κάθε αντίσταση στο καταστροφικό της έργο.

Αν τότε τον Φλεβάρη όλα τα συνδικαλιστικά όργανα είχαν κηρύξει απεργία διαρκείας προς βοήθεια στους εργαζομένους των λεωφορείων όπως τους είχε πει το Ε.ΠΑ.Μ. τότε η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να περάσει έτσι εύκολα την επιστράτευση με αποτέλεσμα τώρα να μην μπορούσε να συνεχίσει να επιστρατεύει τους εργαζομένους ακόμα και προληπτικά όπως έγινε στους εκπαιδευτικούς. Αυτό είναι πρωτόγνωρο για την πολιτική ζωή του τόπου. Ούτε η Χούντα ούτε οι Γερμανοί την περίοδο της Ναζιστικής κατοχής δεν το είχαν κάνει. Και ήρθε μια υποτίθεται δημοκρατική κυβέρνηση τρικομματική στην οποία συμμετέχει και αριστερό κόμμα (τρομάρα τους) η ΔΗΜ.ΑΡ να κάνει προληπτική επιστράτευση.

Όμως πάμε τώρα και στην κοινωνία. Ακούμε ότι τάχα η κοινωνία είναι εξαγριωμένη με τους εκπαιδευτικούς γιατί εν μέσω εξετάσεων κάνουν απεργία.  Και ερωτάται η κοινωνία τι ακριβώς θέλει να κάνει; Να γίνουν κανονικά οι εξετάσεις να γράψουν τα παιδιά να περάσουν όσα περάσουν να τα στείλουν να σπουδάσουν ματώνοντας οικονομικά για αυτό να πάρουν ένα πτυχίο και να κάνουν μετά τι; Να μπουν στην ουρά του 70% σχεδόν ανεργία στους νέους ή να τρέχουν στα σκλαβοπάζαρα της Γερμανίας μήπως βρουν ένα μισθουλάκο 400 Ευρώ; Αυτό είναι το όραμα των γονιών για τα παιδιά τους; Πως θα μπορέσουν αυτά τα παιδιά να κάνουν οικογένεια και να μπορέσει αυτό το έθνος να μακροημερεύσει; Όλοι οι γονείς θα πρέπει σε αυτή την σκληρή πραγματικότητα να σταθούν στο πλευρό των εκπαιδευτικών. Να συμμετάσχουν και αυτοί στις κινητοποιήσεις τους για ένα καλύτερο αύριο των δικών τους παιδιών γιατί τα παιδιά των πολιτικών που επιστρατεύουν τους εκπαιδευτικούς είναι καλά βολεμένα και δεν θα δυσκολευτούν να ζήσουν. Αλλά όμως και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναθεωρήσουν τα αιτήματα τους. Δεν μπορεί να κατεβαίνουν σε απεργία μέσα στις εξετάσεις και να μην υπάρχει πουθενά το αίτημα της Εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας την οποία οι κυβερνώντες έχουν απεμπολήσει ελαφρά τη καρδία.

Υπάρχει έστω κι ένα εργατικό αίτημα που μπορεί να ικανοποιηθεί όσο η χώρα μας παραμένει δουλοπαροικία χρέους; Όσο η εθνική μας ανεξαρτησία απεμπολείται από δανειακές συμβάσεις που «διαπραγματεύονται» οι κυβερνώντες; Όσο κυβέρνηση κι αντιπολίτευση αναγνωρίζουν την κατοχική δύναμη του χρέους; Όσο αποδέχονται οι μεν και ανέχονται οι δε, τη μετατροπή του ελληνικού κοινοβουλίου σε πρωτοκολλητή των εντολών της τρόικας;

Για ποια ακριβώς παιδεία μπορούμε να μιλάμε συρρικνώνονται τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί γίνονται χαμάληδες; Στέλνουν εκπαιδευτικούς με πρώτο μισθό 700 ευρώ και του φορτώνουν δύο και τρία σχολεία για να μην προσλάβουν καθηγητές. Το μόνο που μας λένε είναι ότι θα απολύσουν 10000 αναπληρωτές και θα προσλάβουν 8500 λένε άλλοι 7000 λένε άλλοι και θα αποζημιώνονται λέει από το ΕΣΠΑ. Και δεν βλέπουμε κανένα αίτημα των εκπαιδευτικών τι δουλειά έχει το ΕΣΠΑ στους μισθούς των καθηγητών. Η παιδεία είναι υποχρέωση της πολιτείας έναντι των πολιτών της. Είναι υποχρεωμένοι από τα τακτικά έσοδα του κράτους να δίνουν πόρους στην παιδεία και όχι από το ΕΣΠΑ. Αλλά για ποιους πόρους να μιλάμε όταν το πρώτο τρίμηνο του 2013 τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία αυξήθηκαν κατά 2,5 δις ευρώ. Η Οικονομία καταρρέει και οι κυβερνώντες ονειρεύονται ανάπτυξη.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο αγώνας των εργαζόμενων και των συνδικάτων τους είναι αγώνας βαθύτατα πολιτικός, αγώνας εθνικός, αγώνας όλου του λαού. Η μη αναγνώριση και μονομερής διαγραφή του χρέους, η καθιέρωση εθνικού νομίσματος και η στήριξή του με έλεγχο της κίνησης κεφαλαίων και παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας είναι μονόδρομος απέναντι στο ξεπούλημα βασικών κοινωνικών αγαθών και στην εξαθλίωση του λαού. Η τιμωρία των ενόχων και η εκλογή Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης θ’ ανοίξουν το δρόμο για την εξουσία του λαού, από το λαό και για το λαό!

ΒΑΣΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Τ.Ε. ΕΠΑΜ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button