ΓεγονόταΡοή Ειδήσεων

Ο Γ. Σταμάτης, μιλά για πρώτη φορά για τη μάχη της μητέρας του Χριστιάνας με την άνοια

Δ. Σταμάτης: νιώθω περήφανος σαν πατέρας του!

O Γιώργος Σταμάτης, γιος του πρώην βουλευτή και Νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας Δημήτρη Σταμάτη και της δημοφιλούς ερμηνεύτριας με την αξέχαστη φωνή Χριστιάνας, για πρώτη φορά “σπάει” τη σιωπή του, σχετικά με το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει η μητέρα του.

Με αφορμή σχόλια που υπάρχουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και το διαρκές ενδιαφέρον απλών πολιτών, ο Γιώργος Σταμάτης μιλά για την μητέρα του, για την κατάσταση της υγείας της και πως μαζί, με αγάπη και φροντίδα και χωρίς μοιρολατρίες, σαν οικογένεια το αντιμετωπίζουν.

Γράφει συγκεκριμένα:

“Η μητέρα μου δεν έδινε μεγάλη σημασία η ίδια στην καριέρα της, όχι πως δεν αγαπούσε το τραγούδι, αλλα δεν ένιωθε οτι αυτό ήταν ο σκοπός στη ζωή της. Έτσι όταν αποσύρθηκε το έκανε με μεγάλη προθυμία. Ταυτόχρονα έδινε πολύ βάση στην καλλιέργεια της και στην οικογένειά της, και απο τη στιγμή που γεννήθηκα εγώ, που είμαι και ο μεγαλύτερος, δε θυμάμαι τη μητέρα μου σαν καλλιτέχνη πάρα μόνο σαν επαγγελματία μητέρα που αργά τα βράδια , αφού κοιμόμασταν, διάβαζε τα βιβλία της και άκουγε ηχογραφημένες απαγγελίες ποιημάτων.

Ο Γιώργος Σταμάτης

Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι που την αγαπούν είναι πάρα πολλοί σε σημείο που δυσκολευόμαστε σαν οικογένεια να διαχειριστούμε τη συνεχή εκδήλωση ενδιαφέροντος και τις ερωτήσεις όλα αυτά τα χρόνια απο τόσο κόσμο,που πάντα ρωτάει με καλή πρόθεση, παράλληλα με την κατάσταση της υγείας της. Αν κάτι ήθελε πολύ η μαμά αφού σταμάτησε να τραγουδάει ήταν να είναι μακριά η προσωπική της ζωή απο τη δημοσιότητα, το οποίο δυστυχώς λόγω του επαγγέλματος και της “τραγικότητας” της ασθένειάς της δε συνέβη. Η σιγή ασυρμάτου από την πλευρά μας είναι επιθυμία της.

Επειδή όμως η σιωπή μας είχε ως αποτέλεσμα να περάσουν ασχολίαστοι μελοδραματικοί χαρακτηρισμοί όπως οτι οι ανοϊκοί ζούν στο σκοτάδι, ξεχασμένοι και μόνοι νιώθω οτι πρέπει να πω τα εξής:

Για την ουσία: Η άνοια είναι μια σκληρή ασθένεια για όλους, και για τον άρρωστο αλλα και για τους ανθρώπους γύρω του. Πέρα απο την συναισθηματική και την πρακτική δυσκολία ώστε να διασφαλίζεται η αυτονομία, η ασφάλεια και η ψυχική γαλήνη του ανοϊκού, υπάρχει και το υπαρξιακό κομμάτι του τι είναι ο εαυτός μας, τι μας κάνει να είμαστε εμείς, και άλλες τέτοιες δύσκολες ερωτήσεις. Χρειάζεται αντοχή. Την οποία όμως διαθέτουμε οι άνθρωποι. Και χρειάζεται και να αναγνωρίζεις τί ειναι ουσιαστικό και τι ανούσιο για τον άνθρωπο που βοηθάς.

Οι αρρώστιες συνήθως είναι έξω απο τον έλεγχο μας, αν θα μας συμβούν ή οχι. Δε βοηθάει να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια όταν συμβεί το κακό και να παραλύουμε απο τη μοιρολατρία. Πρέπει όσο μπορούμε να δουλεύουμε για να βοηθάμε εμάς και τους συνανθρώπους μας, να βγάζουμε απο μέσα μας την αγάπη μας για τη μητέρα, το γείτονα ή το συνάνθρωπο μας. Οι ασθενείς με άνοια μπορούν να ζήσουν μέσα σε αγάπη και φροντίδα, όλοι μπορούμε.

Όπως ζει και η μητέρα μου.”

Το σχόλιο του Δημήτρη Σταμάτη στο facebook:

“Μια απάντηση με ήθος, αξιοπρέπεια κ δύναμη, από τον Γιώργο σε σχόλιο σχετικά με το μεγάλο πρόβλημα της άνοιας , δηλαδή το πρόβλημα της μητέρας του αλλά κ της εποχής μας .
Νοιωθω περήφανος ως πατέρας του !”

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button