ΕξελίξειςΡοή Ειδήσεων

Δήλωση Βαρεμένου για τα Πανεπιστημιακά Τμήματα στην Αιτωλοακαρνανία

"Πρέπει να σταματήσει η δημιουργία συνθηκών ασφυξίας και μη διάθεσης διδακτικού προσωπικού"

Ο βουλευτής κ. Γιώργος Βαρεμένος, ανταποκρινόμενος στην πρωτοβουλία του νέου Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Μπούρα για διαβούλευση με βουλευτές επί θεμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης της Αιτωλοακαρνανίας, τόνισε ότι:

“Η άσχημη κατάσταση, όπως την περιέγραψε ο κ. Πρύτανης, στην οποία έχουν περιέλθει ορισμένα πανεπιστημιακά τμήματα από άποψη διδακτικού προσωπικού κ.ά., μας υποχρεώνει να υπογραμμίσουμε ότι πρέπει να σταματήσει η δημιουργία συνθηκών ασφυξίας και μη διάθεσης διδακτικού προσωπικού σε συγκεκριμένα τμήματα, με αποτέλεσμα αυτά να οδηγούνται σε αργό θάνατο ή στη μεταφορά τους στην Πάτρα.

Η κυβέρνηση πρέπει να ξεδιαλύνει το θολό τοπίο, που οδηγεί σε μαρασμό την περιφερειακή εκπαίδευση, το δε Πανεπιστήμιο Πατρών πρέπει να κινηθεί πέρα από συντεχνιακά καθηγητικά κριτήρια και να εξηγήσει καθαρά και ξάστερα τις προθέσεις του. Στηρίζουμε το δίκαιο και ζωτικό αίτημα της νέας Πρυτανείας προς την Περιφέρεια για χορήγηση κονδυλίου 1,5 εκατ. € με σκοπό την αναμόρφωση του campus στο Μεσολόγγι, αλλά τι θα γίνει με το κτιριακό στο Αγρίνιο;

Ποιο είναι το ειδικό σχέδιο της κυβέρνησης για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην πόλη; Αποτελεί μυστικό, και δή ένοχο;”.

Ένα Σχόλιο

  1. Η Γεωπονική ζητούνταν από τη δεκαετία του 1970-80,τότε που υπήρχε ακμαία η γενιά των baby-boomers.Πριν από 2 χρόνια που ήρθε τελικά, το ένα τμήμα είναι στην Αμαλιάδα, το ένα ακυρώθηκε πριν λειτουργήσει, και τα υπόλοιπα 5 μοιράζονται μεταξύ Αγρινίου και Μεσολογγίου.
    Τώρα είναι πιά αργά .Πέρσι και φέτος, τα γεωπονικά τμήματα του Πανεπιστημίου Πατρών ήταν τελευταία στις προτιμήσεις των ντόπιων υποψηφίων και οι βάσεις τους ήταν από τις τελευταίες στη χώρα, γιατί η αγροτική ιδέα συκοφαντήθηκε στο πέρασμα των χρόνων και οι νέοι της περιοχής δεν προτιμούν τα αγροτικά επαγγέλματα. Απόδειξη ότι τα προηγούμενα χρόνια οι φοιτητές του τμήματος Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του Αγρινίου έκαναν κατάληψη γιά να αλλάξει πεδίο και φυσιογνωμία το τμήμα τους και να γίνει τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, το οποίο και πέτυχαν επί Γαβρόγλου. Τα ίδια ζητούσαν και πέρσι οι φοιτητές του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων Αγρινίου, που με τις καταλήψεις τους ζητούσαν να καταχωρηθεί στο πεδίο Διοίκησης και Οικονομίας. Και τα δύο τμήματα βαδίζουν τελικά στα χνάρια του τμήματος Οικονομικών Επιστημών Αγρινίου που το 1997 ήρθε στην Πάτρα.
    Το Πανεπιστήμιο Πατρών έχει δείξει στην ιστορία του ότι δε συμπεριφέρεται ως περιφερειακό Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας, αλλά ως ένα Πανεπιστήμιο μόνο των Πατρών, καθώς,, εκτός από την περίπτωση του Οικονομικού, υπάρχουν άλλες τρεις περιπτώσεις που τελικά, έκλεισε τμήματα που λειτουργούσαν στη Δυτική Ελλάδα. Όταν γίνονταν οι διαπραγματεύσεις γιά τη συγχώνευση με το Γαβρόγλου, έκλεισε το τμήμα Οπτικής στο Αίγιο και το τμήμα Μηχανικών Η|Υ στη Ναύπακτο, χωρίς καμία διαμαρτυρία. Από την άλλη, ενώ λειτουργούσαν δύο τμήματα Λογιστικής στην περιοχή, ένα στο Μεσολόγγι κι ένα στην Πάτρα, το ένα μάλιστα ήταν από τα πιό παλιά τμήματα στην περιοχή, σήμερα δε λειτουργεί κανένα. Αυτό, γιατί λόγω του προηγούμενου σχεδίου της Αθηνάς, προβλεπόταν να λειτουργήσει στο Μεσολόγγι κι αυτό δεν το ήθελαν οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Πατρών. Και παρά τη ζήτηση του εν λόγω τμήματος από τους ντόπιους νέους, προτιμήθηκε η ΄ίδρυση τμήματος Διοίκησης Τεχνολογίας πάλι στην Πάτρα. Επίσης, ενώ είχε αποφασιστεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι το τμήμα Κοινωνικής Εργασίας Πάτρας θα έκλεινε, έντεχνα προτάθηκε η νεκρανάστασή του μέσα από τη συνύπαρξη με το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Πατρών.
    Στην Πάτρα βρίσκονται τα κτίρια και η έδρα του ΕΑΠ, όπως επίσης και 3 τμήματα Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Η πόλη ζει σχεδόν αποκλειστικά από τους χιλιάδες φοιτητές, καθώς στην αναλογία τμημάτων ανά κατοίκους, ξεπερνά ακόμα και τη Θεσσαλονίκη. Η παρουσία και ενός τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών στην επαρχία είναι αποφασιστική και ζωτική γιά την οικονομία της,, όπως είναι και γιά την Πάτρα.
    Κατόπιν τούτων, απορεί κανείς με τη νέα πρυτανική αρχή, η οποία επιμένει να έρθουν κι άλλα τμήματα στην Πάτρα. Η απερχόμενη πρυτανική αρχή, έδρασε αποτελεσματικά στις διαπραγματεύσεις γιά τη συγχώνευση και χωρίς πολλές αντιδράσεις από τις υπόλοιπες επαρχιακές πόλεις, πέτυχε να συγκεντρωθούν στην Πάτρα τα περισσότερα τμήματα και να κλείσουν άλλα στην επαρχία της. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα κτίρια που διαθέτει το Ρίο και το Κουκούλι δεν επαρκούν να στεγάσουν ακόμα και παλιά τμήματα. Παρόλα αυτά, κάτω από την πίεση και το διεθνή ανταγωνισμό στο χώρο της τριτοβάθμιας, που είναι πολύ σκληρός γιά όλα τα τμήματα και ειδικά τα νέα, επιμένουν να υποστηρίζουν την υπεροχή της αποκλειστικής λήψης των αποφάσεων από τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου, χωρίς να σέβονται την περιφέρεια στην οποία ανήκει αυτό. Έχουν ένα λογικό επιχείρημα, ότι τα τμήματα μίας Σχολής ,πρέπει τουλάχιστο να είναι στην ίδια πόλη, αλλά γιατί αυτή να είναι πάντα η Πάτρα; Γιατί να μη φύγει ολόκληρη σχολή από την Πάτρα και να πάει στο Αγρίνιο και να φύγουν από το Αγρίνιο 2 τμήματα γιά να πάνε στην Πάτρα.
    Ύστερα, όλα τα αντεπιχειρήματα που προέρχονται από τους φοιτητές και τους καθηγητές, δεν είναι τόσο ζοφερά όσο ήταν πριν την ύπαρξη της γέφυρας που έφερε και το Αγρίνιο και το Μεσολόγγι πολύ κοντά στην Πάτρα. Ο δε δρόμος Πατρών-Πύργου, ελπίζουμε ότι σε 4 χρόνια θα έχει τελειώσει. Εξάλλου, το Αγρίνιο είναι πιά μιά πόλη 65000 κατοίκων και με τα γύρω χωριά 90000 κατοίκους, Τόσους είχε και η Πάτρα, όταν ιδρύθηκαν τα πρώτα τμήματα Θετικών Επιστημών το 1966.
    Παρατηρούσα με αγωνία πέρυσι τις διαδικασίες γιά τη συγχώνευση των δύο ΤΕΙ με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Οι παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης εκεί, έδωσαν τεράστιο αγώνα να μην πάνε τα πιό πολλά τμήματα στο Βόλο και τη Λάρισα. Τελικά, έγιναν συμβιβασμοί, αλλά και ο Βόλος και η Λάρισα δεν πήραν όλα τα τμήματα. Εύχομαι να γίνει το ίδιο και στη δική μας Περιφέρεια, έτσι ώστε να γίνει το Πανεπιστήμιο Πατρών, πραγματικό Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας. Η ευθύνη είναι πιά στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και στους δημάρχους Αιγίου, Αγρινίου, Μεσολογγίου, Πύργου και Αμαλιάδας να αγωνιστούν έτσι ώστε να επιτευχθούν οι καλύτερες δυνατές λύσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button