ΕλλάδαΡοή Ειδήσεων

Οι δασμοί του Τράμπ, τα ελληνικά λάδια και ελιές

Από τις 18 Οκτωβρίου ενεργοποιήθηκαν οι δασμοί συνολικού ύψους 7,5 δις $ (6,8 δις €) που επέβαλαν οι ΗΠΑ σε μια μεγάλη γκάμα προϊόντων της Ε.Ε, και μάλιστα με σημαντικές διαφοροποιήσεις και επιπτώσεις από χώρα σε χώρα. Ας δούμε λοιπόν κάποια δεδομένα για τα δικού μας ιδιαίτερου ενδιαφέροντος προϊόντα. Σύμφωνα με το olivenews.gr το ελληνικό ελαιόλαδο και οι επιτραπέζιες ελιές »τη γλίτωσαν».

Επίσης και το ιταλικό, όπως και της Πορτογαλίας, ενώ οι δασμοί ύψους 25% επί της καθαρής αξίας επιβλήθηκαν αποκλειστικά στο ισπανικό ελαιόλαδο σε συσκευασίες χωρητικότητας έως 18 κιλά, όπως και σε μια σειρά από κατηγορίες Ισπανικών επιτραπέζιων ελιών.

Τι θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε για τα παραπάνω;

α. Η απόφαση αυτή βλάπτει πρώτα απ’ όλα το ισπανικό τυποποιημένο (σε συσκευασίες έως 18 κιλά) ελαιόλαδο. Πίσω όμως από αυτή τη γενική διατύπωση κρύβονται δύο τελείως διαφορετικές πραγματικότητες:

β. Όσες μεγάλες ισπανικές επιχειρήσεις, ιδιωτικές(πχ SOVENA,Borges) και συνεταιριστικές (πχ DCoop) έχουν από χρόνια δικά τους εργοστάσια τυποποίησης στις ΗΠΑ, αυτές θα συνεχίσουν να στέλνουν χύμα ελαιόλαδο, το οποίο θα τυποποιείται εκεί και θα διανέμεται όπως τόσα χρόνια συμβαίνει. Άρα, μάλλον θα βγουν ωφελημένες.

γ. Αντιθέτως, τις μεγαλύτερες απώλειες κινδυνεύουν να υποστούν οι μικρομεσαίες ισπανικές επιχειρήσεις που συσκευάζουν στην Ισπανία με τις δικές τους επωνυμίες (brands). Προσωπικά, δεν μπορώ να εκτιμήσω ούτε το μερίδιο που σήμερα κατέχουν, ούτε τις εναλλακτικές δυνατότητες που έχουν προκειμένου να αποφύγουν τους δασμούς συσκευάζοντας το προϊόν τους σε άλλη χώρα (Πορτογαλία, Τυνησία κ.ο.κ) με εφικτό κόστος.

δ. Ποιοι θα ωφεληθούν; Σίγουρα οι τυποποιητικές επιχειρήσεις όλων των άλλων χωρών, Ιταλίας, Τυνησίας, Ελλάδας, Πορτογαλίας, Αργεντινής, Τουρκίας κ.ο.κ. αλλά, αναλογικά με τα μερίδια της αγοράς που ήδη κατέχουν και τα δίκτυα διανομής με τα οποία ήδη συνεργάζονται. Με άλλα λόγια, για να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, το ελληνικό ελαιόλαδο με μερίδιο 2,5-3,5% της αμερικανικής αγοράς, θα πρέπει να αγωνιστεί πολύ σκληρά για να το ανεβάσει στο 5%, δηλαδή να φθάσει τους 15.000 τόνους από τους 6 – 7 – 8 χιλιάδες τόνους, που βρίσκονται τα τελευταία χρόνια.

ε. Μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ τις στοιχειώδεις υποδομές σε τοπικούς αντιπροσώπους, αναγνωρίσιμες επωνυμίες, δίκτυα διανομής, θέσεις στα ράφια των Super-Market ώστε να αξιοποιήσουν το όποιο κενό αφήσουν οι Ισπανοί και μάλιστα ανταγωνιζόμενες τις αντίστοιχες ιταλικές, τυνησιακές, τούρκικες, αργεντίνικες κ.ο.κ.

στ. Το άλλο σενάριο, δηλαδή μια εκτίναξη στα ύψη των ελληνικών εξαγωγών στις ΗΠΑ, χάθηκε όταν δεν αξιοποιήσαμε τις εποχές των χρυσών ευκαιριών. Σύμφωνα με το olivenews.gr, «οι εξαγωγικές προοπτικές του ελληνικού ελαιολάδου στις ΗΠΑ δεν θα χαθούν τώρα. Οι ευκαιρίες χάθηκαν πολλά χρόνια πριν όταν δεν αξιοποιήσαμε την κοινοτική επιδότηση εξαγωγών (επιστροφή εξαγωγών /restitution) γιατί υπήρχε η εύκολη λύση της επιδότησης (ενίσχυσης στην κατανάλωσης) για την εσωτερική αγορά. Επίσης δεν αξιοποιήθηκαν επαρκώς ούτε τα προγράμματα προώθησης, που είχαν μάλιστα αρχίσει από τον Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών επί εποχής του σημερινού προέδρου της Βουλής, Κώστα Τασούλα, που προσπάθησε να βοηθήσει τους Έλληνες τυποποιητές. Δυστυχώς αποδείχθηκε ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων είχε απάγγειο τις δύο εύκολες λύσεις: το χύμα και τις επιδοτήσεις, οπότε γιατί να ξανοιχτεί στους ωκεανούς του ανταγωνισμού;»

ζ. Αρκετοί Έλληνες εξαγωγείς (ελαιολάδου ή επιτραπέζιας ελιάς) επισημαίνουν τον κίνδυνο να στραφούν οι Ισπανοί σε χώρες με ισχυρή ελληνική παρουσία (π.χ. λοιπή Ευρώπη) όπου θα προσπαθήσουν να διοχετεύσουν, με πολύ ανταγωνιστικές προσφορές, τις ποσότητες που έχασαν στις ΗΠΑ.

Ο υπολογισμός των πραγματικών επιπτώσεων από τους δασμούς Τραμπ σε ισπανικά ελαιόλαδα και επιτραπέζιες ελιές είναι παρακινδυνευμένος. Κάποιες ενδείξεις έχουμε αν μελετήσουμε τις επιπτώσεις που είχαν οι δασμοί που είχε επιβάλλει ο Τραμπ σε συγκεκριμένους τύπους ισπανικών μαύρων επιτραπέζιων ελιών τον Νοέμβριο 2017. Σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστα στοιχεία που είχαν την ευγενή καλοσύνη να επεξεργαστούν και να μας τα κοινοποιήσουν οι Ισπανοί μεταποιητές, μεταξύ των ετών 2018 και 2016:

Για τις μαύρες ελιές που εισήγαν οι Η.Π.Α το 2016, δύο χρόνια αργότερα, το 2018, η επίπτωση των δασμών του Τράμπ ήταν:

Χάθηκαν συνολικά 10.655 τόνοι (από 43.033 υποχώρησαν στους 32.379, δηλαδή χάθηκε το 25%). Η Ισπανία έχασε 15.670 τόνους (από 31.861 έπεσε στους 16.191, δηλαδή το -49% των εξαγωγών της) παρά το γεγονός ότι το ύψος των δασμών περιορίζεται σε 2,31 έως 7,24% και όχι 25% όπως τώρα.

Ποιοι όμως ωφελήθηκαν;

Το Μαρόκο κέρδισε 1.058 τόνους (από 5.102 στους 6.160) (+20,7%)
Η Αίγυπτος κέρδισε 2.689 τόνους (από 2.538 στους 5.227) (+106 %)
Η Πορτογαλία κέρδισε 873 τόνους (από 2.732 στους 3.605) (+32,0%)
Η Ελλάδα κέρδισε 112 τόνους (από 258 στους 370) (+43,4%)
Η Ιταλία κέρδισε 42 τόνους (από 196 στους 238) (+21,4%)
Η Τουρκία κέρδισε 167 τόνους (από 145 στους 312) (+115,2%)
Υπόλοιποι κέρδισαν 74 τόνους(από 201 στους 275) (+36,8%)

Επιτραπέζιες ελιές

Όπως στο ελαιόλαδο, έτσι και στις επιτραπέζιες ελιές, είναι πολύ δύσκολη η ποσοτική εκτίμηση των επιπτώσεων από την επιβολή των δασμών. Το έργο γίνεται πιο δύσκολο λόγω της πληθώρας εμπορικών τύπων/ κατηγοριών, διαφορετικών χρήσεων. Πάντως, μπορούμε να πούμε ότι οι ελληνικές ελιές βρίσκονται σε σχετικά καλύτερη θέση στις ΗΠΑ, σε σύγκριση τουλάχιστον με το ελληνικό ελαιόλαδο, άρα έχουν και καλύτερες προοπτικές.

Για τις δύο βασικές δασμολογικές κλάσεις 200570 και 071120, τα στατιστικά στοιχεία (μέσος όρος 2014-2017), δείχνουν πως η Ελλάδα με 30,6 χιλ τόνους κατέχει ένα αξιοπρόσεκτο μερίδιο 21,5% και μάλιστα με σημαντικά υψηλότερες τιμές από τις λοιπές χώρες. Αντίστοιχα η Ισπανία εξάγει περί τους 80 χιλ. τόνους.

Η άποψη των άμεσα «θεσμικών» εκπροσώπων.

Ο πρόεδρος του ΣΕΒΙΤΕΛ μας απέστειλε την παρακάτω εκτενή απάντηση.

«Η απόφαση της εξαίρεσης του ελαιολάδου από την λίστα των δασμών που η Αμερικανική κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει από 18/10, είναι σίγουρα μια θετική εξέλιξη για το Ελληνικό ελαιόλαδο. Εάν αυτό δεν συνέβαινε, το Ελληνικό ελαιόλαδο θα βρισκόταν σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση, δεδομένου ότι η θέση του στην αμερικάνικη αγορά δεν είναι ακόμα εδραιωμένη και θα ήταν το πρώτο θύμα της δραματικής αύξησης των τιμών. Σημειώστε ότι μια αύξηση στην τιμή CIF του προϊόντος κατά 25%, θα κατέληγε στα ράφια των καταστημάτων πολύ μεγαλύτερη λόγω και των άλλων κόστων που ως ποσοστό μπαίνουν στο προϊόν μέχρι να φτάσει στα ράφια των καταστημάτων.

Η θετική αυτή εξέλιξη δεν ήρθε από μόνη της. Ο ΣΕΒΙΤΕΛ αμέσως μετά την ανακοίνωση των Αμερικάνικων αρχών περί επικείμενης επιβολής δασμών στο ελαιόλαδο στις αρχές του χρόνου, δραστηριοποιήθηκε άμεσα με μια στρατηγική πολλαπλών παρεμβάσεων τόσο προς την κοινότητα, όσο κυρίως προς την κυβέρνηση και την Αμερικάνικη πρεσβεία στην χώρα μας. Η παρούσα ηγεσία του ΥΠΑΑΤ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δέσμευση για το θέμα, φέρνοντας άμεσα το θέμα προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και το Πρωθυπουργικό γραφείο. Αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών, ήταν η καθοριστική παρέμβαση του πρωθυπουργού υπέρ των θέσεων μας στην επίσημη συνάντηση του με τον Wilburn Ross στις 5/9, με αποτέλεσμα την εξαίρεση του Ελληνικού ελαιολάδου.

Η θετική αυτή εξέλιξη είναι μια ακόμα απόδειξη ότι όταν πιστέψουμε σε έναν στόχο, και δουλέψουμε όλοι μαζί προς μια κατεύθυνση και ο επιχειρηματικός κόσμος και η πολιτική ηγεσία μπορούμε να πετύχουμε πολλά.

Σε βραχυχρόνιο επίπεδο ανοίγει μια σημαντική ευκαιρία περαιτέρω διείσδυσης του ελληνικού ελαιολάδου στην αμερικάνικη αγορά. Και λέω βραχυχρόνια γιατί το 2020 είναι πιθανόν να έχουμε μια επανάληψη του φαινομένου , αυτή την φορά από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία περιμένει αντίστοιχη απόφαση από τον ΠΟΕ για παράνομες επιδοτήσεις των ΗΠΑ υπέρ της Boeing. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει εκ των προτέρων, εάν τα δύο μέρη θα συνεχίσουν να επιβάλουν δασμούς μεταξύ τους η θα επιδιώξουν να έρθουν σε κάποιο συμβιβασμό μηδενισμού τους. Πέραν αυτού μην ξεχνάμε ότι οι δασμοί που επέβαλε η Αμερικάνικη κυβέρνηση έχουν ένα πλαφόν προϋπολογισμού και άρα έχουν ημερομηνία λήξης στο μέλλον».

Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι ο υπερτονισμός του θετικού ρόλου του ΣΕΒΙΤΕΛ αφήνει αντικειμενικά μία αιχμή για τους υπολοίπους φορείς, και την πολιτεία, όπως και την ΕΕ, οι οποίοι «απέτυχαν» να προστατέψουν τα άλλα ελληνικά προϊόντα, (φέτα, κομπόστες, κ.α). Επίσης να σημειώσουμε ότι ζητήσαμε αλλά δεν λάβαμε τις απόψεις του προέδρου της ΠΕΜΕΤΕ κ. Γεωργούδη.

Κάποιες γενικότερες επισημάνσεις

Δύο ακόμη παράμετροι που δεν πρέπει να αγνοήσουμε είναι : Πρώτον, ο χρόνος. Δηλαδή η απόφαση Τράμπ έχει ένα πλαφόν δασμών 7,5 δις για όλα αθροιστικά τα προϊόντα. Όταν αυτό εξαντληθεί τότε επανερχόμαστε στις υπάρχουσες ισορροπίες. Δεύτερον, είναι πολύ πιθανό μετά τις 18 Οκτωβρίου οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε να τροποποιήσουν τους δασμούς που έχουν επιβληθεί. Άλλωστε και οι Αμερικάνοι γνωρίζουν ότι εκκρεμεί στον ΠΟΕ το αίτημα της Ε.Ε για παράνομες επιδοτήσεις της Boeing κατά της Airbus. Κάτι που σημαίνει ότι αν η Ε.Ε δικαιωθεί, όπως είναι πολύ πιθανό, τότε η Ε.Ε θα αποκτήσει δικαίωμα να επιβάλλει τους δικούς της δασμούς σε βάρος των αμερικανικών προϊόντων. Εξ’ άλλου η διαμάχη αυτή κρατάει από το 2004 και δεν λέει να κοπάσει. Τέλος, ας μην ξεχνάμε πόσο ασταθές είναι το διεθνές πολιτικό σκηνικό, με τον Τράμπ να ‘’τραμπαλίζεται’’ σε καθημερινές ακατανόητες -το λιγότερο-δηλώσεις κι αποφάσεις, ενώ και στην Ε.Ε ενισχύονται οι εσωτερικές αντιθέσεις και οι φυγόκεντρες δυνάμεις.

Αν ξεφύγουμε όμως από τα στενά πλαίσια των ελαιολάδων και των ελιών, πολύ σύντομα, μπορούμε να δούμε ποιες είναι οι γενικότερες επιπτώσεις της αερομαχίας BOEING-AIRBUS και των δασμών που μέχρι τώρα έχουν επιβληθεί:

Φυσικά, οι πρώτοι μεγάλοι χαμένοι είναι οι παραγωγοί/μεταποιητές/εξαγωγείς όσων ευρωπαϊκών προϊόντων (όχι μόνο αγροτικών αλλά και πολλών άλλων) θα πρέπει να ξεπεράσουν τα εμπόδια των αμερικανικών δασμών (απώλεια αγορών, μείωση κερδών, στροφή σε άλλες αγορές)
Οι άλλοι μεγάλοι χαμένοι είναι οι Αμερικανοί καταναλωτές αυτών των ευρωπαϊκών προϊόντων, που είτε δεν θα βρίσκουν κάποια προϊόντα, είτε θα πρέπει να τα πληρώσουν αρκετά ακριβότερα, έχοντας δηλαδή μια σημαντική μείωση της αγοραστικής τους δύναμης.
Χαμένοι είναι και οι επιβάτες των αεροπορικών εταιρειών, όπως και οι φορολογούμενοι. Αν ο ανταγωνισμός λειτουργούσε ελεύθερα, τότε το κόστος κατασκευής των αεροσκαφών και εν συνεχεία των αεροπορικών ναύλων θα ήταν χαμηλότερο, ενώ οι φορολογούμενοι δεν θα επιβαρύνονταν τις επιδοτήσεις των κυβερνήσεων προς τις εταιρείες BOEING και AIRBUS. Στο διεθνή τύπο υπάρχουν αναλύσεις και καταγγελίες για αδιαφανείς σχέσεις και lobby των αεροπορικών εταιρειών με τις κυβερνήσεις.

olivenews.gr


Ετικέτες

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close