Pressαρίσματα

Ανοχή, όμως χωρίς τσατσά…

epi-kokkino-fanariΠάντα είχε την απορία η στήλη. Τόσα και τόσα ακούγονται από και για τους δημόσιους λειτουργούς, τους έμμισθους. Άλλα δικαιολογημένα και άλλα αδικαιολόγητα. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρει αν δεν δεις την υπόθεση του καθενός σε βάθος. Αλλά αυτό αφορά “επίορκους”ή όπως εύηχα τους λένε, πια.

Δεν αφορά στην αποτελεσματικότητα ή στην αποδοχή που προσφέρει μια δουλειά. Πραγματικά προσπαθώ να θυμηθώ μια περίπτωση δημόσιου λειτουργού, υπαλλήλου ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τον, που να παραιτήθηκε από ευθιξία ή γιατί δεν του ταιριάζει βρε παιδί μου η δουλειά που κάνει. 
Τόσους και τόσους έχουμε δει να μην κάνουν σωστά τη δουλειά τους και πολύ περισσότερους να είναι δυσαρεστημένοι. Να έχουν χάσει λεφτά, επιδόματα, να έχουν φτωχοποιηθεί, να έχουν πέσει θύματα της εποχής. Καμιά από τις δύο συνομοταξίες δεν θυμάμαι να έχει να επιδείξει κάποιον που σηκώθηκε κι έφυγε.
Οι παραπάνω σκέψεις μου ήρθαν τόσο έντονα στο μυαλό όταν διάβασα ότι τα ίδια παιδιά που έκλεψαν προχτές ένα πρακτορείο του ΟΠΑΠ στο Αγρίνιο, συνελήφθησαν, αφέθηκαν ελεύθερα, ο πατέρας των δύο από αυτά κλήθηκε για εξηγήσεις(να του κάνουν τα μούτρα κρέας μάλλον…)και χτες τα ίδια παιδιά ξανάκλεψαν! Πάλι! Και μάλιστα πάλι πρακτορείο ΟΠΑΠ! Απλά αντί για μετρητά πήραν…Σκρατς(“Σωκράτης” σημαίνει αυτό, λέει ένας φίλος…)
Οι πιο πολλοί στέκονται στο φυλετικό ζήτημα, στο ότι τα παιδιά είναι ρομά. Λάθος. Το πρόβλημα είναι ότι δεν παραιτήθηκε κανένας μετά από τόσο απίθανη αποτυχία που αγγίζει τα όρια της γελοιότητας! Αν ήμασταν σε χώρα που ο εισαγγελέας εκλέγεται, θα τολμούσε να ξανακατέβει υποψήφιος; Δεν είμαστε, θα μου πεις… 

Ναι, αλλά υπάρχουν δομές που ασχολούνται με τα παιδιά, τα ανήλικα, την πρόνοια. Ευθύνες από που θα ζητηθούν; Δεν πρέπει κάποιος να νιώσει αηδία από την γελοία ανικανότητά του και να πει ¨αει, σιχτίρ, δεν κάνω για πουθενά”;
Κι όμως. Ούτε γι’ αυτό, ούτε για το απίθανο θέαμα με τους γέρους που γκομενίζουν με λίγα ευρώ στην κεντρική  πλατεία μπορεί κανείς να κάνει κάτι. Όλοι κάνουν ότι δεν βλέπουν, κάνουν ασκήσεις ηρεμία. Ή μάλλον ασκήσεις ανοχής, σε ένα κράτος ανοχής, χωρίς όμως την τσατσά να βάζει μια τάξη…


η συντακτική μονάδα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβάστε Επίσης

Back to top button